يادگار ارزنده معظم له، در زمان ما مرحوم آيت اللّه حاج شيخ مجد الدين محلاتى بود. وى در سال ١٣٤٥ ه. ق در نجف اشرف به دنيا آمد و سپس در قم در محضر اساتيد بزرگ حوزه علميه همچون آيات عظام: بروجردى، امام خمينى، محقق داماد و حاج سيد احمد خوانسارى و اراكى خارج فقه و اصول را فراگرفت و در تأسيس مجله «مكتب اسلام»، همكارى شايانى مبذول داشت و در آن مقالات فراوانى (در زمينه حقوق اسلامى) نگاشت. در سال ١٣٨٠ ه. ق به شيراز بازگشت و به مانند بازوى تواناى پدر، به خدمت به اسلام و مسلمين و تدريس و سخنرانى و تأليف پرداخت و در پيشبرد و پيروزى انقلاب اسلامى ايران بسيار كوشيد و رنج زندان و تبعيد (به زاهدان و ايرانشهر، به مدت ١٤ ماه) را به جان خريد.

از بنيادهاى خيريه ايشان، مى‌توان از مسجد ولى عصر، مدرسه ولى عصر، كتابخانه ولى عصر (عج) و از تأليفات او مى‌توان از: مجموعه مقالات، اصول عقايد، تفسير بعضى از سوره‌هاى قرآن، و تقريرات درس فقه و اصول آيت اللّه بروجردى را مى‌توان نام برد.

معظم له، در ٨ ربيع الثانى ١٤٢١ ه. ق درگذشت و پس از تشييع باشكوه، در مدرسه خود به خاك سپرده شد.[١]

[١]. رازى، گنجينه دانشمندان، ج ٩، صص ٣٠٤- ٣٠٥.