«روزى شخصى از ثروتمندان، مقدارى برگه هلو يا زردآلو يا از اين قبيل چيزها به رسم هديه براى معظم له آورد. آقا هديه را قبول كرد، اما مصرف نكرد و به اهل خانه نداد، بلكه در گنجه اتاقش پنهان كرد. چند روزى گذشت، و همان شخص كه هديه آورده بود، آمد و درباره اختلاف خويش با ديگرى، استفتايى كه نوشته بود، خدمت آقا داد كه پاسخ آن را دريافت كند. آقا اول برخاست، برگه‌ها را از گنجه آورد و در مقابل صاحب نامه گذاشت و فرمود: اين برگه‌ها خدمتتان باشد، آنگاه من درباره اختلاف شما با ديگرى حكم مى‌كنم و فتوا مى‌دهم».

آرى! تقوا، خداپرستى و مراقبت از خويش و اعمال و كردار خود، در عمق جان اين عزيزان ريشه داشت. و براستى، مروج دين، مبلغ احكام الهى و براى ديگران سرمشق بودند.[١]

فروتنى‌

فقيه بزرگ قم، آينه تمام‌نماى اخلاق و مظهر تواضع و فروتنى بود. آيت اللّه سيد حسين بدلا مى‌گويد:

«فردى برايم نقل مى‌كرد كه يك بار در حمام ديدم كه مرحوم آقا شيخ ابو القاسم، پشت فردى معمولى را كيسه مى‌كشيد. من جلو رفتم، سلام كردم و گفتم: اجازه بدهيد من اين كار را بكنم.

وى فرمود: نه، من خودم بايد تمام كنم».

نمونه ديگر، مربوط به وقتى است كه:

«آيت اللّه آقا سيد ابو الحسن اصفهانى در اثر اعتراض به سياست دولت‌

[١]. همان، ص ٦٩.