آيت اللّه آملى در كنار تأليفات پرثمر و پرورش شاگردانى فرهيخته، ساختمانهاى عام المنفعه نيز بنياد نهاد كه نمونه آشكار آن «مدرسه علميه ولى عصر (عج)» در قم است. اين مدرسه با مساحتى نزديك به هفتصد متر و داشتن بيش از چهل حجره و چند مدرس و كتابخانه‌اى درخور، محل سكونت طلاب فاضل بوده و در آن، علوم اهل بيت عليهم السّلام به عشاق دانش ائمه اطهار آموخته مى‌شود.

اميد است اين مركز علمى كه با نام مقدس حضرت ولى عصر امام زمان عليه السّلام مزين گرديده، در پيشبرد اهداف عاليه مذهب تشيع و نشر و گسترش معارف مذهب جعفرى بيش از پيش موفق باشد و بتواند سربازان حضرت ولى عصر را با سلاح علم و عمل مجهز نمايد.

نيز معظم له در بناى دهها مسجد در گوشه و كنار استان مازندران، با كمكهاى مالى خود شركت نموده و به تمامى مقلدين خويش اجازه مصرف سهم مبارك امام عليه السّلام را در اين امر مقدس، داده بودند.

ويژگيهاى اخلاقى‌

مرحوم آيت اللّه آملى از خصايص والاى انسانى برخوردار و متخلق به اخلاق الهى بود. ايشان در رفتار و گفتار به پيامبران و امامان عليهم السّلام اقتدا مى‌كرد. خوش‌بيان، خوش‌برخورد و خوش‌اخلاق بود. از تعينات زندگى به دور بود. از مظاهر بزرگنمايى سخت بدش مى‌آمد و با طلاب جوان همانگونه برخورد مى‌كرد كه با بزرگان، به همين دليل در دل همگان جاى گرفته بود.