تأليف و تصنيف، و با درس و بحث، و پرورش شاگردان خود، علوم آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را به نسلهاى آينده انتقال دادند و درخت تناور دانش اهل بيت عليهم السّلام را پربارتر ساختند. يكى از آن دانشوران، كه عمرى را به تدريس، تأليف و تربيت علماى بزرگ شيعه گذرانيد، مرحوم آيت اللّه حاج شيخ محمّد كاظم شيرازى- اعلى اللّه مقامه الشريف- است؛ كه نام و ياد نيكش در كتب تذكره و تراجم مضبوط است و ما براى اداى حقى اندك از حقوق فراوانش، اين مقاله را تقديم ارباب معرفت مى‌كنيم.

ولادت‌

آيت اللّه حاج شيخ كاظم شيرازى در سال ١٢٩٠ ه. ق، در شيراز زاده شد.[١] برخى هم سال ولادتش را مردّد بين ١٢٩٠ و ١٢٩٢ ه. ق نگاشته‌اند.[٢] پدرش، حاج حيدر، از تجّار شيراز بود و به تقوا و پرهيزگارى شهرت داشت.[٣]

تحصيلات‌

وى، دوران كودكى را در زادگاهش به فراگيرى خواندن و نوشتن گذرانيد، سپس در سال ١٣٠٠ ه. ق، همراه با پدر و مادرش به قصد زيارت عتبات عاليات، رهسپار نجف و كربلا شد. وى در كربلا با والدينش اقامت گزيد و ادبيات عرب را به خوبى فراگرفت. پس از دو سال، پدر و مادرش به شيراز بازگشتند، او به تنهايى به تحصيل ادامه داد تا پس از چهار سال، به شيراز مهاجرت كرد، و مطول و معالم را نزد عالم كامل حاج سيد محمّد على كازرونى- كه در تدريس مطول بسيار ماهر بود- فراگرفت.

[١]. موسوى كاظمى، احسن الوديعة، ج ٢، ١٣١، انصارى قمى، ديوان اشعار، ٢٦٤.

[٢]. مشار، مؤلّفين كتب چاپى، ج ٥، ٢٤.

[٣]. ركن‌زاده، دانشمندان و سخنسرايان فارس، ج ٤، ٢٣٤.