پدرش آيت اللّه سيد ابو القاسم سلطان العلماء (١٢٦٦- ١٣٢٢ ه. ق)، از علماى بزرگ بوشهر و از تحصيل‌كردگان نجف بود. وى پيوسته در امور سياسى شهر مداخله مى‌كرد و سدى استوار در برابر ظلم و ستم حكام وقت بود و با مبلغان و ميسيونرهاى مسيحى سخت مبارزه مى‌كرد و چندين بار با آنان به بحث و مناظره پرداخت و آنان را مجاب و محكوم ساخت.[١] جد بزرگوارش آيت اللّه سيد عبد اللّه علم الهدى (د. ١٢٨٢ ه. ق)، استاد شيخ يوسف بحرانى- صاحب حدائق- و نيايش آيت اللّه سيد على و جد اعلايش آيت اللّه آقا سيد محمّد كبير همه از علماى بزرگ و مشهور فارس، خوزستان، بوشهر و مناطق خليج به شمار مى‌رفتند.[٢]

عمويش، آيت اللّه سيد مهدى علم الهدى (١٢٦٠- ١٣١٧ ه. ق)، يكى از علماى بزرگ و ادباى سترگ و از شاگردان شيخ راضى نجفى، سيد حسين كوه‌كمرى و ميرزاى شيرازى بوده است.[٣] وى سالها در بوشهر با كمال شجاعت و شهامت، به ترويج دين و خدمت به مذهب و شريعت پرداخت. در واقعه‌اى، با كنسول انگليس در بوشهر درگير مى‌شود و با شهامت تمام سيلى محكمى بر صورت كنسول مى‌نوازد، و حتى او را به نبرد تن‌به‌تن مى‌خواند. اما مرد انگليسى هراسان شده، از در مصالحه برمى‌آيد.[٤]

از ديگر شخصيتهاى معروف اين خاندان بزرگ علمى و دينى، آيت اللّه سيد اسماعيل بهبهانى (د. ١٢٩٥ ه. ق) و فرزندش آيت اللّه شهيد سيد عبد اللّه بهبهانى- از رهبران انقلاب مشروطه- (د. ١٣٢٨ ه. ق) و فرزندش آيت اللّه سيد مير محمّد بهبهانى و آيت اللّه سيد عدنان غريفى (د. ١٣٤٠ ه. ق) و سيد مهدى غريفى (د. ١٣٤٣ ه. ق) و سيد رضا صائغ بحرانى و دهها نفر ديگر مى‌باشند كه ذكرشان به طول مى‌انجامد.

[١]. ياحسينى، نگاهى به مبارزات آيت اللّه بلادى، ص ١٧.

[٢]. مرعشى، المسلسلات فى الاجازات، ج ٢، ص ١٦.

[٣]. حرز الّين نجفى، معارف الرجال، ج ٣، ص ١٣٤.

[٤]. ياحسينى، نگاهى به مبارزات آيت اللّه بلادى، ص ١٦.