نام شمس الدين ابو المعالى جوينى و برادرش عطا ملك جوينى و خواجه على مؤيد- كه مى‌خواست حكومت فقهى و ولايى را بنيان نهد و شهيد اول را براى افتا، مرجعيت و تدريس، به ايران دعوت كرد و او، كتاب لمعه را تأليف كرد و به سبزوار فرستاد- قطب الدين كيدرى صاحب اصباح الشيعه، ابو الحسن بيهقى صاحب تاريخ بيهق، ابن فندق بيهقى صاحب معارج نهج البلاغه، حاج ملا هادى سبزوارى و در قرن چهاردهم حاج ميرزا ابراهيم شريعتمدار، حاج ميرزا حسين علوى سبزوارى، حاج ميرزا حسين فقيه سبزوارى و حاج سيد عبد الاعلى موسوى سبزوارى، در تاريخ سبزوار خواهد ماند. يكى ديگر از عالمان بزرگ سبزوار مرحوم آيت اللّه حاج سيد حسن حسينى سيادتى است كه ساليان دراز در آن خطه به خدمات بزرگ دينى اشتغال داشت. اين مقاله، در آستانه چهلمين سال وفات آن بزرگمرد عهده‌دار شرح برخى از آن خدمات است.

ولادت‌

آيت اللّه حاج ميرزا حسن سيادتى، فرزند ميرزا اسماعيل، فرزند ميرزا محمّد على، فرزند مير محمّد، در اواخر سال ١٢٩٩ ه. ق، در روستاى ايزى، پنج كيلو مترى شرق دار المؤمنين سبزوار، در بيت علم، تقوا و فضيلت زاده شد.

خاندان‌

پدرش، آقا ميرزا اسماعيل، از جمله صالحان، پرهيزگاران و مورد توجه و احترام اهالى روستا بود.[١] عمويش آيت اللّه آقا ميرزا موسى مجتهد سبزوارى (د. ١٣٣٦ ه. ق) از جمله علماى بزرگ سبزوار و پسر عمويش آيت اللّه حاج ميرزا حسين فقيه سبزوارى (د. ١٣٨٥ ه. ق) از جمله علماى بزرگ مشهد مقدس بودند.

[١]. بيهقى، سبزوار شهر دانشوران بيدار، ص ١٩٦.