ايمان بوده، كه يكى از آثار آنان فقيه، مفسر، محدث و عالم عابد زاهد واعظ مرحوم آيت اللّه سيد ابو القاسم حسينى دهكردى نوربخشى اصفهانى است، كه در اين مقال به ذكر جميل او مى‌پردازيم.

ولادت‌

معظم له- بنابر نگاشته والد ارجمندش- «بين الطلوعين، نيم ساعت به طلوع آفتاب، روز شنبه غره رجب ١٢٧٢ ه. ق آفتاب در حوت قمر در حمل»[١] در دهكرد كه هم اينك به شهركرد، مركز استان چهارمحال و بختيارى، تغيير نام داده است زاده شد.

خاندان‌

فقيه فقيد، برخوردار از نسبى روشن- كه با ٤٧ واسطه به امام سجاد حضرت زين العابدين عليه السّلام مى‌رسد- و خاندانى بلندمرتبه بود. نسب وى بدين‌قرار است:

«سيد ابو القاسم، فرزند سيد محمّد باقر، فرزند سيد ابراهيم، فرزند محمّد هادى، فرزند شمس الدين، فرزند حسين، فرزند محمّد، فرزند ميرزا على، فرزند دراج، فرزند اسماعيل، فرزند سيد شجاع، فرزند جعفر، فرزند احمد، فرزند شمس الدين، فرزند محمّد، فرزند شمس الدين، فرزند غانم، فرزند سيد اكبر، فرزند سيد ابو الوفا، فرزند سيد موسى، فرزند سيد جلال، فرزند احمد، فرزند جلال، فرزند مقصود، فرزند سيد ميركى، فرزند موسى، فرزند عباس، فرزند احمد، فرزند سليمان، فرزند شمس الدين، فرزند احمد، فرزند فضالة، فرزند مقداد، فرزند محمّد، فرزند عباد، فرزند ابو الوفا، فرزند شمس الدين، فرزند محمّد، فرزند حسين، فرزند عباس، فرزند على، فرزند محمّد، فرزند محمّد، فرزند تاج العارفين‌

[١]. مرعشى، المسلسلات فى الاجازات، ج ٢، ص ٣٣.