تأليفات ايشان باعث شد تا آن مرحوم پس از وفات آيت اللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى، مورد شبهه اعلميت قرار گيرد.[٥] و چشمهاى حوزه علميه براى زعامت حوزه و مرجعيت شيعه، به سوى وى متوجه شود. اما افسوس كه دست اجل به او مهلت نداد و چندى پس از درگذشت آيت اللّه حائرى، او هم بدرود زندگى گفت.[٦]

آثار خيريه‌

از مرحوم آيت اللّه حائرى قمى، به جز تأليفات و شاگردان فراوان، آثار خيريه ديگرى هم برجاى مانده است، كه مسجد نو- در مقابل قبرستان شيخان كبير- از آنهاست. اين مسجد، در يكى از بهترين و پر رفت و آمدترين نقاط شهر- نزديك حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه عليها السّلام- قرار گرفته، و هماره آكنده از نمازگزاران مقيم و مسافر است. اخيرا، اين مسجد به صورت زيبايى تجديد بنا شده است.

[١]. تهرانى، الذريعة، ج ١١، ص ١٩٢.

[٢]. همان كتاب، ج ٤، ص ١٣٦٩.

[٣]. همان‌جا.

[٤]. تهرانى، الذريعة، ج ١٥، ص ٢٧٣.

[٥]. شريف رازى، گنجينه دانشمندان، ج ١، ص ٣٣٥.

[٦]. شريف رازى، آثار الحجه، ج ١، ص ١١٦.