و به احتمال بعيد اشاره است به اين‌كه چنانكه كلمه (زبان) را كه با ٦٠ برابر است آن را مانند ماهى كه با ٥٦ برابر مى‌باشد فرض كنيم ٤ عدد كسر مى‌شود از اين مصراع، ٤ عدد بايد كسر شود و در هر دو صورت تاريخ ١٣٥٣ خواهد بود. اگر (بگل) بى‌هاء نوشته شود- كه صحيح هم همين است- ممكن است كه با دو الف حساب شود و در كتب تراجم و رجال كه در آن ملاحظه ترتيب كامل شده آدم را قبل ابان عنوان مى‌كنند. بنابراين مصراع بى‌تعميه با ١٣٥٣ برابر خواهد شد.

ص ٥٠: با ٤٠ واسطه با ٣٩ واسطه، و حضرت سجاد عليه السّلام پدر چهلم است.

فرزند منصور در كتب انساب از اولاد منصور به مناصره و از اولاد عبد الواحد به وحاحده تعبير مى‌شود و شهاب الدين فرزند مهنا، حسين ناميده شد و قاسم جد مهنا فرزند عبيد اللّه بن طاهر بن يحيى عبيدلى است (تهذيب الانساب، ص ٢٣٢ و مجدى ٢٠٤ و منتقله ٣٠٠ و لباب الانساب ٤١٦ و شجره مباركه ١٥٠ و فخرى ٦٠ و اصيلى ٣١٠ و عمدة الطالب ٣٣٠ مطبعه حيدريه و فصول غريه ١٨٦ و تحفة الازهار ٢/ ١٧٦ و ١٩١ و ١٩٩ و ٢١٢ و ٢١٣ و ٣٢٠ و ٣٢١ و تحفة لب اللباب ١٠٣ و انساب ابى الحسن فتونى مخطوط ١٤٧ هامش سطر ٣ نسخه اين جانب. و در تحفة الازهار ٢٠١ و ٢٠٢ و ٢٠٣ و ٢٠٦ و تحفة لب اللباب ٣٣٢ و اعلام الشيعه قرن هشتم ٢٢٣ داود فرزند قاسم را فرزند ابى فليته احمد بن القاسم شمس الدين دانسته كه به احتمال مظنون خلطى واقع شده. به تحفة لب اللباب ٢٣١ مراجعه شود. و در سراج الانساب ١٤٤ س ٢ جدّ مهنا رامكنى به ابو محمّد و فرزند عبد اللّه دانسته و بى‌شبهه ابو محمّد تصحيف ابو احمد و عبد اللّه تصحيف عبيد اللّه مصغرا مى‌باشد.

ص ٥٠: فرزند همايون شاه در تحفة الازهار ٢/ ٣٢١ نسب همايون را چنين ذكر كرده: همايون بن قاسم بن عبد اللّه بن شاه حسن بدلا بن شاه عبد اللّه بن حسن بن محمّد بن حسن و بقيه نسب تا قاسم مطابق اين كتاب است و فرزند همايون را عبد الغفار و فرزند عبد الغفار را همايون ناميده.