بيشتر وقت وى صرف تدريس مى‌شد. از سر فروتنى و تواضع و عشق به علم و دانش، هر كتابى را براى هركسى تدريس مى‌كرد، لذا در حوزه تدريس وى، بسيارى از علما و دانشمندان خوانسار تربيت شدند.[١]

تأليفات‌

از آن مرد بزرگ، كتابهايى فراوان در فقه، اصول، تاريخ، تراجم و كتاب‌شناسى بر جاى مانده كه معروفترين آنها اثر ١٠ جلدى فخيم و ارزشمند كشف الاستار عن وجه الكتب و الاسفار است. ديگر تأليفات وى عبارتند از:

١. رساله در خلل صلاة.

٢. رساله در خيارات.

٣. رساله در اقتداء المأموم المتطهر بالطهارة المائية بالامام المتطهر بالطهارة الترابية.

٤. رساله در ولايت و انواع و مقدار آن.

٥. رساله در بيع العبد المسلم من الكافر.

٦. رساله در احكام الاراضى الخراجية.

٧. رساله در بيع الوقوف.

٨. رساله در قطع و ظن.

٩. رساله در احتياط و اشتغال.

١٠. رساله در استصحاب.

١١. رساله در تعادل و تراجيح.

[١]. حسينى اشكورى، تراجم الرجال، ج ١، ٧٠.