او يكى از فرزندان حاج ملا احمد نراقى و از شاگردان پدرش و صاحب جواهر بود. وى فقيهى متتبع و آگاه از علوم شرعيه و رياضيه و عادل و زاهد و صالح بود. از آثارش شرحى بزرگ و مبسوط بر شرح لمعه است. او در ١٢٧٣ ق در كاشان درگذشت.[٢]

٨. آيت اللّه حاج ملا احمد نطنزى كاشانى‌

او شاگرد نامدار و داماد حاج ملا احمد نراقى و مجاز از وى و شمشير آخته نراقى بر سر مخالفين، و مدافع حريم استادش در برابر معارضينش بود. حاج ملا مهدى- فرزند محقق نراقى- در اجازه‌اش به ميرزا ابو تراب نطنزى- فرزند ايشان- درباره او نوشته است:

«عالم علم علامه و فاضل فخم فهامه، جامع فضائل و مفاخر و حاوى فواضل، وى، پس از وفاتش و مآئر حاج ملا احمد نطنزى ... در نجف اشرف مدفون شد.[٣]

٩. آيت اللّه حاج ميرزا ابو تراب نطنزى كاشانى (١٢٢١- ١٢٦٢ ق)

او فرزند حاج ملا احمد نطنزى و نوه دخترى حاج ملا احمد نراقى و شاگرد نامى او بوده است. از حاج ملا مهدى نراقى- برادر ملا احمد نراقى- و ملا قاسم نراقى (شاگرد صاحب رياض و مجاز از وى و آقا محمّد على بهبهانى) اجازه روايت داشت.

حاج ميرزا ابو تراب فقيهى بزرگ و عالمى سترگ بود و تأليفاتش بسيار است. او به غير از فقه و اصول و حديث و رجال، بر تورات و انجيل و طبّ و علوم غريبه‌

[١]. همان، ص ١٠٣- ١٠٤؛ كرام البررة، ج ١، ص ٢٧٥؛ مكارم الآثار، ج ٤، ص ١٢٤١.

[٢]. همان، ص ١٠٣؛ مكارم الآثار، ج ٣، ص ٦٧٥.

[٣]. همان، ص ١٠٩؛ كرام البررة، ج ١، ص ٧٤.