اين عبد ممتحن خدا، و عالم زاهد و پارسا، و اين ذخيره گرانبهاى الهى در روزگار ما، و اين بقيه سلف صالح، و يادگار اساطين علم و عمل و تقوا، از جمله بزرگانى بود كه عمر طولانى و پربركتى را بى‌كمترين خدشه و شائبه‌اى در طهارت و نزاهت و قداست و معنويت به سر آوردند.

راه خدا را با گامى استوار و اراده‌اى خلل‌ناپذير طى كرد و يك قرن دل و جان منور و پاكيزه خود را در برابر جلوه‌هاى رنگارنگ دنياى فانى، تسليم‌ناپذير و تسخيرناپذير نگاهداشت. در امتحانهاى دشوارى كه در يك زندگى صد ساله و بى‌تزلزل باقى ماند. هرگز به دنيا و مقام و جلال آن نينديشيد و هرگز احساسات شخصى، ايشان را از شناختن و پيمودن راه خدا بازنداشت. به سوى شهرت و محبوبيت و مقبوليت قدمى برنداشت و آنگاه كه مقدس‌ترين و گرامى‌ترين نوع شهرت و محبوبيت با انتخاب شدن از سوى ميليونها انسان مؤمن به مرجعيت تقليد به سراغ ايشان آمد، با آن كسى كريمانه و بزرگ‌منشانه روبرو شد. اگرچه حاجت مردم را برآورد و از آنان در راه خدا دستگيرى كرد، اما خود همان عبد محتاج رحمت الهى باقى ماند و دل خاشع و روح پارساى خود را با محبت الهى و ولايت اولياء معظم خدا، بيش از پيش پيوند زد. اكنون، آن جان پارسا به ملكوت پيوسته و آن دامان پاك از عالم ماده برچيده شده است.

او از حقيقت‌ «فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ» برخوردار و به مجازات ارواح مطهر اوليا و صلحا سرافراز است، ولى جهان تشيع و حوزه‌هاى علميه عزادارند.

اين جانب اين ضايعه بزرگ را به ساحت مقدس حضرت ولى اللّه الاعظم- ارواحنا فداه- و به فرزندان گرامى و فاضل و بيت شريف ايشان و نيز به عموم شيعيان جهان و ملت بزرگ ايران، بويژه علماى بزرگ اسلام و حوزه‌هاى علميه، مخصوصا حوزه عظيم الشأن قم كه اين بزرگوار يكى از