برمى‌گشت و مى‌فرمود: حق با فلان آقاست. همچنين، مطالب دشوار را بدون اطناب خسته‌كننده و نه ايجاز مخلّ به مقصود، و بلكه به بيان فصيح و روشن تدريس مى‌كرد. البته، درس ايشان- تا امكان داشت- به دور از تكرار بود و اعتقاد داشت كه شاگرد بايد خود درس را مطالعه و مواضع اشكال را مشخص و آنها را در درس برطرف كند. از اين‌رو، درس وى ژرف و دشوار بود و براى مبتديان سودمند نبود و نياز به دقّت و كار بسيار داشت.

تأليفات‌

مرجع بزرگ شيعه هر درسى را كه شركت مى‌جست يا تدريس مى‌كرد، از آنها يادداشت برمى‌داشت. لذا، تأليفات و تصنيفات فقهى و اصولى گوناگون از ايشان به جا مانده است كه عبارتند از:

١. تقريرات درس مرحوم آيت اللّه سلطان العلما (ره)

٢. تقريرات بحث طهارت آيت اللّه حائرى (ره)

٣. تقريرات بحث ارث آيت اللّه حائرى (ره)

٤. تقريرات درس اصول مرحوم آيت اللّه حائرى (ره) (٣ دوره)

٥. حاشيه بر درر الاصول آيت اللّه حائرى (ره)، كه همراه با درر به چاپ رسيد.

٦. رسالة فى الاجتهاد و التقليد، كه تقرير بحث مرحوم حائرى (ره) است و در ضمن درر الفوائد استادشان به چاپ رسيد.

٧. رسالة فى الولاية، كه پيرامون ولايت على عليه السّلام و اهل بيت است و در جلد اول القرآن و العقل به چاپ رسيد.

٨. المكاسب المحرمة، كه به زيور طبع آراسته شد.

٩. كتاب البيع، در ٢ جلد به چاپ رسيده است.

١٠. كتاب الخيارات كه به چاپ رسيده است.

١١. رسالتان فى الارث و نفقة الزوجة، كه به چاپ رسيده است.