«... خداوند شما طلاب را تأييد فرمايد كه با چنين وحدى به اينجا آمده‌ايد و در مقابل اهانتى كه به مقام روحانيت شده است احساس مسئوليت كرده‌ايد. وحدت شما در اين امر مهم بيش از ورود رئيس‌جمهور آمريكا و هر رئيس‌جمهور ديگر كه به ايران بيايد و نفعى عايد آنها كند، براى آنها شكننده است. وحدت خود را حفظ كنيد و به اعتراض آرام خود ادامه دهيد و مقاومت كنيد ... اينها دروغ مى‌گويند كه ما با كارهاى آنان موافقيم، علما همه مخالفند ...»[١].

و پس از كشتار وحشيانه مردم قم در ١٩ دى ١٣٥٦، كه درسها و حوزه علميه به مدت يك هفته تعطيل شد پس از آغاز درس معظم له فرمودند:

«شما اكنون مظلوم هستيد ولى مغلوب نيستيد، و چقدر فرق است بين اينكه انسان مظلوم باشد يا مغلوب ...».

و بسيارى از مواقع كه با ارسال پيام‌ها و تلگرام‌ها به علماى بلاد از آنان دلجويى نموده و ايشان را به مبارزات خويش پشت‌گرم ساخته و پيروزى را بدانها نويد مى‌داد.

تهاجم رژيم به بيت مرجعيت‌

شاه و عواملش كه همواره از آغاز حركت اسلامى مردم مسلمان، از سوى مرجع بزرگوار مورد شديدترين اعتراضات و حمله‌ها قرار گرفته بودند، درصدد انتقام بودند و براى لطمه زدن به ساحت ايشان از هيچ كوششى فروگذار نمى‌كردند.

زمانى ملاقات با ايشان را محدود مى‌ساختند، زمانى تلگراف‌هايى كه براى ايشان مى‌آمد از سوى ساواك كنترل و ضبط مى‌شد (در جريان وفات مرحوم آيت اللّه العظمى حكيم تلگرافات بسيارى به عنوان تسليت به معظم له ارسال شده بود كه از

[١]. قيام حماسه‌آفرينان قم و تبريز: ٤٠.