جلوى پاى بسيارى از آنها برخاسته و با كمال خوشرويى و لطافت با آنان ملاقات مى‌فرمود. هركس- از عالم و عامى- از برخورد آقا با او خشنود گرديده و شيرينى اين ديدار هرگز از ياد او نمى‌رفت.

نويسنده زمانى به ديدار معظم له شتافتم و به گمان آنكه حال ايشان براى مزاحمت من مساعد نبوده، قصد زود بلند شدن را داشتم، امّا آقا با كمال ملاطفت و خوشرويى به سخن گفتن و پاسخ به پرسشهايم پرداخته و به تفصيل از زندگانى خويش سخن فرمود و گمان مى‌كنم اين ديدار حدود چهل دقيقه به طول انجاميد.

٥- ايشان از حدود پنجاه سال پيش كفنى- كه بر آن آيات قرآنى نقش بسته بود- تهيه نموده است.

٦- نيز هميشه- و حتى بر روى تخت بيمارستان و در حال كسالت و بيمارى- عمامه بر سر گذاشته و شال را بر كمر بسته بودند، كه اين خود نشانگر اهتمام ايشان به رعايت مستحبات دينى بوده است.[١]

آيت اللّه خزعلى مى‌فرمود:

روزى محضر مرجع فقيد مشرف شده بودم، ديدم آقا ليوان آبى را كه مى‌خواستند بنوشند ابتدا به طلبه‌اى كه نزد ايشان نشسته بود تعارف كرده و با اصرار از او خواستند كه مقدارى از آن را نوشيده، تا آقا باقيمانده آن را به عنوان «سؤر المؤمن شفاء» بنوشند.

مبارزات سياسى‌

الف- پيش از پيروزى انقلاب‌

مرجع بزرگوار از اوان جوانى داراى روحيه‌اى ظلم‌ستيز و متضاد با هرگونه كژى و نادرستى بوده است.

ايشان از ابتداى تحصيل در اراك با مرحوم آيت اللّه حاج آقا نور الدّين عراقى‌

[١] انصارى قمى، ناصر الدين، اختران فقاهت بررسى زندگى علمى و سياسى گروهى از علماى سده اخير، ٢جلد، دليل ما - قم، چاپ: دوم، ١٣٨٧.