در اطراف تخت آقا و مقدارى هم درون سطل كنار تخت ريخته است و مشغول جمع‌آورى آنها شدم. آقا فرمودند اينجا ريخته بود؟ گفتم: بلى و توى سطل هم ريخته بود: فرمودند خوب اينها در نظر من با آنچه در سطل مى‌ريزند تفاوتى ندارد، عمده آنست كه اينها را مى‌خواهيم به اهلش برسانيم و در محل خودش مصرف شود.

فروتنى‌

مرجع بزرگ شيعه با تمام عظمت و شكوه از چنان تواضعى برخوردار بود كه همگان را به شگفت واداشته بود.

استاد معظم آيت اللّه سبحانى مى‌فرمودند: زمانى قارى بيست و دو- سه ساله‌اى از كشور مصر به ديدار آيت اللّه العظمى گلپايگانى آمده بود. وقتى كه آقا از ورود وى مطلع شدند، فرمودند: اجازه دهيد كه من حمد و سوره خود را قرائت كنم و شما ببينيد كه من اشتباهى نداشته باشم.

نيز در زمان مرحوم آيت اللّه العظمى بروجردى قدّس سرّه گاهى معظم له براى ديدار ايشان مى‌رفتند و زمانى هم مدّتى معطّل مى‌شدند تا مرحوم آقاى بروجردى از اندرون به بيرونى بيايند. بعضى‌ها به آقا گفته بودند كه: اين توهين به شما است كه مدتى در انتظار بيرون آمدن ايشان بنشينيد.

آقا فرموده بودند: هيچ توهينى هم نمى‌باشد. اين چه انتظار بيهوده‌اى است كه من داشته باشم، كه تا من آمدم ايشان از اندرونى براى ديدنم بيرون بيايند. شايد همان لحظه احتياج به تجديد وضو داشته باشند.

پس از وفات مرحوم آيت اللّه العظمى بروجردى بود كه آيت اللّه‌زاده فقيد حجة الاسلام حاج سيد محمّد حسن بروجردى به امامت جماعت مسجد اعظم پرداختند و مرجع بزرگوار در اولين شب اقامه جماعت- براى تقويت و پشتيبانى از اين امر- خود به آيت اللّه‌زاده بروجردى اقتدا نمود و با اين حركت بر رونق و شكوه‌