مرجع بزرگ شيعه با پيروى از اجداد بزرگوارش در طول زندگانى پربركت خويش، قدمى از دايره فضايل اخلاقى فراتر نگذاشته و از آغاز جوانى با مبارزه پيگير با نفس چنان خود را ساخته بوده كه خداوند مسؤوليت مرجعيت و زعامت امت را از ديرزمان بر دوش وى نهاده و او نيز در طول زمان به خوبى از عهده برآمد.

او مجمع فضايل اخلاقى و كمالات نفسانى است، و در يك كلمه بايد گفت:

آنچه خوبان همه دارند تو تنها دارى.

اينك در اين قسمت از مقال به ذكر برخى از ويژگيهاى نفسانى آن مرد بزرگ مى‌پردازيم، به آن اميد كه با استفاده از سيره بزرگان و پيروى از روش زندگانى آنان رذايل اخلاقى را از خود دور ساخته و در پرورش و صفاى نفس خويش گامى بلند برداريم.

زهد

مرجع بزرگوار از آغاز زندگانى تا پايان عمر به دنيا و ظواهر فريبنده آن دل نبست و تنها به خداى خويش دلبستگى پيدا نمود. ايشان از ابتداى تحصيل كه از سايه پدر و مادر محروم شده بود، با يك دنيا فقر و تنگدستى و با كمال شور و علاقه به تحصيلات خود ادامه داده تا بدانجا كه- در سايه عزم و اراده و پشتكار خويش- عهده‌دار منصب خطير مرجعيت گرديد، اما با همه اين، باز به دنيا دل نبست و تمام اموال و پولهايى كه در طول ساليان دراز به ايشان مى‌رسيد، در مصالح عامه مسلمين صرف مى‌نمود.

يكى از اطرافيان آقا مى‌گفت:

«زمانى نزد ايشان رفتم و ديدم كه مقدار زيادى اسكناس يكصد تومانى‌