آيت اللّه آملى به مردم عشق مى‌ورزيد و با مردم مى‌جوشيد. در خانه‌اش را به روى همگان بازگذاشته بود تا ديدار با ايشان بدون هيچ مانعى انجام گيرد. از سالى كه به ايران تشريف آوردند تا چند سالى پيش از وفات، هرساله براى ديدار از خويشان، نزديكان و مردم زادگاه خويش به روستاى «پردمه» مسافرت مى‌كردند و با اينكه عبور از جاده اين روستا دشوار است،[١] اما وى سختيها را تحمل كرده و براى صله رحم و درك فضيلت آن مشكلات را به جان مى‌خريد.

ايشان خود مى‌فرمودند:

«علما بايد خود را در معرض استفاده عموم قرار بدهند» و بسيارى از مواقع مى‌فرمودند: «ثبوت بى‌اثبات بدون فايده است. عالمى كه علم خود را عرضه و اظهار نكند بى‌حاصل است و آن هدفى كه از تعليم و تعلم منظور است به دست نخواهد آمد».

و نيز مى‌فرمود: «رياست‌طلبى يك مسأله است و اينكه عالم خود را بى‌استفاده قرار دهد مسأله ديگرى است، عرضه علم شهرت‌طلبى نيست و تفكيك اين دو، موضوع كم‌اهميتى نمى‌باشد».

ح. تجليل از مراجع معاصر

مرحوم آيت اللّه آملى در تجليل از مراجع و علماى معاصر خويش از هيچ اقدامى فروگذار نمى‌كردند.

«ايشان در مواقع مختلف از مبانى علمى آيات عظام: حكيم و خويى و از مراتب زهد و تقواى آيت اللّه حاج سيد احمد خوانسارى قدردانى و تجليل نموده و به مراتب علمى و عملى و مقامات معنوى آيت اللّه ميلانى عقيده محكمى داشتند.

براى بزرگداشت آيت اللّه گلپايگانى در مجالس سوگوارى و روضه ايشان شركت‌

[١]. روستاى پردمه در ٧٠ كيلومترى آمل قرار دارد بين روستاى نوسر و پردمه جاده‌اى وجود ندارد و بايد پياده‌روى نمود كه سه ساعت طول مى‌كشد.