ايشان از شب‌نشينيهاى رايج بين مردم خيلى پرهيز مى‌كردند و در بسيارى اوقات كه برخى از منسوبين آقا در منزلشان جمع مى‌شدند، مدتى مى‌نشستند و بعد از آن به سوى اتاق خود رفته و استراحت مى‌كردند و حاضر نبودند برنامه تنظيم شده خود را به هم بزنند».

شاگرد قديمى آقا، استاد حاج شيخ محمّد على اسماعيل‌پور مى‌گويد:

«در مدت سى سالى كه اين بزرگوار در قم تشريف داشتند، درس فقه ايشان رأس ساعت ١٥/ ١٠ صبح آغاز و ٤٥/ ١٠ پايان مى‌پذيرفت و درس اصولشان نيز بعد از ظهرها يك ساعت به غروب شروع و تا نزديكيهاى مغرب ادامه داشت. ايشان به ساعت شروع و اتمام درس خيلى مقيد بودند و حتى براى محظورات شاگردان، زمان درس را تغيير نمى‌دادند».

آرى اگر امير المؤمنان در بستر شهادت همگان را به تقوا و نظم در كارها سفارش مى‌نمايد «اوصيكم بتقوى اللّه و نظم امركم»، پيشوايان فكرى و معنوى شيعه چون آيت اللّه آملى اين وصيت را به گوش جان شنيده و در زندگى خويش آن را آويزه گوش قرار داده، و از دقايق عمر خود نهايت استفاده را كرده و فرصتها را به رايگان از كف نداده‌اند.

ج. احتياط

مرحوم آيت اللّه آملى بسيار محتاط بودند. چه احتياط در فتوا و چه احتياط در مصرف اموال. گاه دادن يك فتوا براى ايشان روزها به طول مى‌انجاميد.

به گفته استاد معظم جناب آقاى اسماعيل‌پور: