اختران فقاهت بررسى زندگى علمى و سياسى گروهى از علماى سده اخير - انصارى قمى، ناصر الدين - الصفحة ٤٠٢
به مقامى دست يافت كه جز براى اندكى از فرهيختگان و دانشوران ميسر نمىشود.
در اين نوشتار گوشههايى از زندگانى آن فقيه فرزانه را مرور مىكنيم، باشد كه با ذكر جميل او روح و جان را صفا بخشيم و از گذران عمرش درسها گيريم.
ولادت
در يكى از روزهاى سال ١٣٢٢ ه. ق، در ميان دامنههاى زيبا و با طراوات كوههاى سر به فلك كشيده «البرز» در روستاى «پردمه» لاريجان- در هفتاد كيلومترى شهرستان آمل- در خانوادهاى مذهبى ديده به جهان گشود.
دوران كودكى را در دامان پاك پدر و مادرش پشت سر نهاد و باليده شد و پس از آموختن قرآن و تحصيلات ابتدايى، با استعداد سرشارى كه داشت و عشق به تحصيل علوم دينى كه او را از خود بىخود كرده بود، در «آمل» به فراگيرى مقدمات علوم دينى نزد مرحوم آقا شيخ احمد آملى و مرحوم آقا سيد تاج پرداخت.
تحصيلات
در سال ١٣٣٤ ه. ق، وى محيط علمى آمل را براى ذهن جستجوگرش كوچك ديده و براى ادامه تحصيل به حوزه پررونق تهران عزيمت كرد و به مدرسه علميه «سپهسالار»[١] كه زير نظر آيت اللّه شهيد سيد حسن مدرس اداره مىشد شتافت و مورد توجه آن مرحوم قرار گرفت و به تكميل معلومات خويش در: فقه، اصول، ادبيات، فلسفه و كلام پرداخت.
چگونگى آشنايى و بذل توجه مرحوم مدرس به ايشان را از زبان خودشان بشنويم:
«تا سن سيزده سالگى در آمل بودم و بعد به تهران آمدم. جوان غريبى در شهر تهران بودم. نزد استاد شيخ حسين نوائى برخى علوم عربى را
[١] (*). مدرسه عالى شهيد مطهرى.