مدرسه، حسينيه، كتابخانه، درمانگاه و بيمارستان، دار الايتام در اقصى نقاط كشورهاى اسلامى و نيز يارى و همكارى در جهت تكميل اين بناها و اجازه صرف حقوق شرعى به مقلدان خود جهت تأسيس و تكميل اين‌گونه بناها، مؤسسات بزرگ زنجيره‌اى در برخى از كشورهاى جهان كه شيعيان بسيارى در آنها سكونت دارند به نام ايشان احداث شده است.

اين مؤسسات كه ساختمان مركزى آن در لندن است و به نام «مؤسسة الامام الخويى الخيريه» ناميده مى‌شود شامل قسمتهاى مختلف مورد نياز چون مسجد، حسينيه، چاپخانه، كتابخانه، سالنهاى سخنرانى ويژه دختران و پسران، دار الضيافه، دار الايتام، درمانگاه و داروخانه، بازار، غسالخانه، حمام و خانه‌هاى مسكونى روحانيون و غيره مى‌باشد.

اين مؤسسات در شهرهاى ذيل بنا شده‌اند:

نجف، كوفه، مشهد، قم، اصفهان، بيروت (لبنان)، اسلام‌آباد، كراچى (پاكستان)، كوآلالامپور (مالزى)، بمبئى (هندوستان)، بانكوك (تايلند)، داكا (بنگلادش)، سوانزى، ديترويت، نيويورك (آمريكا)، تورنتو (كانادا)، لندن (انگلستان).[١]

درگذشت‌

آيت اللّه خويى پس از ٩٤ سال زندگى، با برجاى نهادن صدها خدمات بزرگ دينى و دهها آثار جاويدان، با تحمل فشارها و رنجها، دردها و مصيبتها و با مشاهده كشتار، تبعيد، حبس و ايذاء و آزار مردم مسلمان به وسيله رژيم ددمنش و جنايت پيشه بعث عراق و پس از يك سال دورى از جوار جد بزرگوارش امير المؤمنين و تبعيد به كوفه، سرانجام فروغ فروزان زندگانى‌اش در عصر روز شنبه هشتم صفر

[١]. براى آشنايى بيشتر ر. ك: مقاله« مؤسسة الامام الخويى الخيرية، فكرتها و مشعاريعها» مجله الموسم، صص ٥٥٦- ٥٥٩.