آيت اللّه خويى با تعيين يك هيئت ٩ نفره، حركت مردمى را جهت بخشيد و با صدور اعلاميه‌اى در ١٨ شعبان مجاهدين را به رعايت احكام شرعى و عدم تندروى و عمل به موازين اسلامى دعوت نمود.[١]

اما پس از چندى با هجوم وحشيانه رژيم به شهرها و قتل‌عام بى‌سابقه و سبعانه ساكنين آنها و سكوت معنى‌دار كشورهاى غربى و مجامع جهانى و سازمانهاى حقوق بشر و با اهانت و جسارت به عتبات مقدسه و تخريب آنها در كربلا و نجف و دستگيرى آيت اللّه خويى، شعله‌هاى قيام به سردى گراييد.[٢]

گارد رياست جمهورى عراق در سحرگاه چهارشنبه سوم رمضان ١٤١٢ از سه جانب به نجف حمله برد و خانه مرجع عاليقدر را محاصره نمود و دهها نفر از كسانى را كه براى حفاظت از بيت معظم له گرد آمده بودند به خاك و خون كشيد و صدها نفر از اعضاى بيت مرجع بزرگوار، علماى اعلام، طلاب و فضلا- و از جمله آنها، عده‌اى از خاندان بحر العلوم، آل خرسان و آل خلخالى- را دستگير نموده و به زندانها روانه كرد.

پس از اين وحشيگريها، آيت اللّه خويى و عده‌اى از بستگانش را با تهديد و اجبار با هلى‌كوپتر براى ديدار با صدام به بغداد روانه كردند. و از او خواستند تا در صفحه تلويزيون ظاهر شده و از مجاهدين بخواهد تا سلاحهاى خويش را بر زمين گذارند و به دستورات رژيم گوش فرادهند. با اينكه ايشان از قبول اين خواسته سرباز زدند اما وسائل تبليغاتى صدام سخنان مرجع بزرگوار را با تحريف نقل كردند.[٣]

پس از اين، مرجع بزرگوار و همراهانشان را در خانه‌اى زندانى نموده و تحت نظر قرار دادند. در پى اين اعمال بى‌شرمانه جهان تشيع يكپارچه برآشفت و فرياد اعتراض سرداد.

مراجع عاليقدر تقليد، رهبر معظم انقلاب، نهادها و سازمانها، شخصيتها و

[١]. ر. ك: العراق بين الماضى و الحاضر و المستقبل، ص ٦٩٥.

[٢]. ر. ك: العراق بين الماضى. الحاضر و المستقبل، صص ٦٩٥- ٧٤٠.

[٣]. گزارش خبرى« مؤسسة الامام الخويى الخيرية»؛ ر. ك: العراق الماضى و الحاضر و المستقبل، ص ٧٢٥.