آيت اللّه علوى (ره) در سال ١٣٥٠ ه. ق با نواده حجت الاسلام حاج ملا محمود واعظ قمى، اولين نماينده مردم قم در مجلس شوراى ملى دوران مشروطيت (١٣٢٤ ه. ق) و همشيره‌زاده آيت اللّه حاج ميرزا ابو الفضل زاهدى قمى، وصلت جست. ثمره اين پيوند مبارك فرزندانى بود كه برخى از آنان عبارتند از:

١. آيت اللّه حاج سيد محمّد على علوى، از علماى مشهور و مراجع تقليد حوزه علميه قم، و نويسنده كتابهايى همچون: المناظر الناضرة فى احكام العترة الطاهرة، منهج الصالحين، منهج الناسكين و نور الهدى فى التعليق على العروة الوثقى و اجوبة الاستفتائات‌

٢. حجت الاسلام و المسلمين سيد محمّد حسن علوى، نماينده دوره دوم، سوم و چهارم مردم گرگان در مجلس شوراى اسلامى، و يكى از قضات ديوان عدالت ادارى و از امامان جماعات تهران‌

٣. حجت الاسلام و المسلمين سيد محمّد حسين علوى‌

٤. متعلقه آيت اللّه سيد حبيب اللّه طاهرى گرگانى، از علماى بزرگوار گرگان و نماينده مردم استان گلستان در مجلس خبرگان قانون اساسى و خبرگان رهبرى‌

تأليفات‌

از آن فقيه بزرگ به علت مشاغل اجتماعى‌اش تأليف مستقلى برجاى نمانده، و نوشته‌هايش منحصر به تقريرات درس استادانش است، كه عبارتند از:

١. تقريرات درس فقه آيت اللّه حائرى‌

٢. تقريرات درس فقه آيت اللّه سيد ابو الحسن اصفهانى‌

٣. تقريرات درس اصول آقا ضياء عراقى‌