«روزى استادم، اديب نيشابورى، اندوهگين و غمناك بر سر درس آمد و كتابى همراهش بود. اما به جاى تدريس كتاب مطول تفتازانى، به شرح كلمات امير مؤمنان على عليه السّلام پرداخت. پس از درس همه شاگردان متفرق شدند، ولى من به خاطر ارتباطى كه با او داشتم جلو رفتم و از استاد علت اين كار را پرسيدم.

او برايم توضيح داد: شب گذشته در عالم رؤيا، ملا سعد تفتازانى را ديدم كه مرا در آغوش گرفت و از زحمات من براى تدريس مكرر و طولانى كتاب مطول تشكر مى‌كرد. من از خواب بيدار شدم و با خود گفتم: چرا بايد كارى كنم كه تفتازانى از من سپاسگزارى كند؟ چرا نبايد كارى كنم كه امير مؤمنان عليه السّلام از من تشكر نمايد؟ اين بود كه از امروز تصميم گرفتم هر روز كتاب غرر الحكم را بر سر درس بياورم و حديثى از آن را شرح دهم».

اما افسوس كه اين كار ديرى نپاييد و مرحوم اديب چندى بعد، بدرود حيات گفت.

مهاجرت به قم‌

آيت اللّه سيد سجاد علوى پس از تكميل ادبيات و سطوح فقه و اصول، در سال ١٣٤٨ ه. ق به حوزه علميه قم آمد و نزد آيات عظام: شيخ عبد الكريم حائرى، شيخ ابو القاسم قمى، شيخ محمّد على حائرى قمى، ميرزا محمّد فيض، ميرزا محمّد على شاه‌آبادى و ميرزا محمّد همدانى به فراگيرى سطوح عاليه فلسفه، عرفان، فقه، اصول، حكمت و كلام همت گماشت. وى اين درسها را با آيت اللّه سيد رضا بهاء الدينى مباحثه مى‌كرد؛ و همزمان به تدريس ادبيات و سطوح مى‌پرداخت.