اختران فقاهت بررسى زندگى علمى و سياسى گروهى از علماى سده اخير - انصارى قمى، ناصر الدين - الصفحة ٣٢١

٣. ملا فتح اللّه شريعت اصفهانى (١٢٦٦- ١٣٣٩ ه. ق)، صاحب قاعدة لا ضرر

٤. آقا ضياء الدين عراقى (١٢٧٨- ١٣٦١ ه. ق)، صاحب مقالات الاصول‌

٥. ميرزا محمّد حسين غروى نائينى (١٢٧٧- ١٣٥٥ ه. ق)، نويسنده تنبيه الملة و تنزيه الامة

٦. شيخ عبد الكريم حائرى يزدى (١٢٧٦- ١٣٥٥ ه. ق)، صاحب درر الاصول‌

٧. آقا سيد ابو تراب خوانسارى (١٢٧١- ١٣٤٦ ه. ق)، نويسنده سبل الرشاد فى شرح نجاة العباد

٨. مير محمّد صادق احمدآبادى اصفهانى (د. ١٣٤٨ ه. ق)

٩. آخوند ملا عبد الكريم گزى اصفهانى (د. ١٣٣٩ ه. ق)، صاحب تذكرة القبور

١٠. ميرزا محمّد على تويسركانى‌

١١. آقا سيد محمّد حسن خوانسارى (د. ١٣٣٢ ه. ق)، صاحب حاشيه بر قواعد علامه‌

١٢. آقا شيخ على اكبر حكمى يزدى (د. ١٣٢٢ ه. ق)، صاحب الرضاعيات‌

١٣. آقا شيخ محمّد رضا مسجد شاهى اصفهانى (١٢٨٧- ١٣٦٢ ه. ق)، نويسنده وقاية الاذهان‌

تدريس‌

آيت اللّه خوانسارى در تدريس دستى توانا داشت. وى چه در زمان آيت اللّه حائرى و چه پس از آن، در حوزه علميه قم به عنوان مدرسى قوى زبانزد همگان شده، و درسهاى آن مرد بزرگ در: فقه، اصول، كلام و فلسفه- اشارات، شوارق، شرح تجريد و اسفار-، گروه بسيارى را به خود جلب كرده بود. همچنين، با ورود آن فقيه والا به تهران- كه از آن سخن خواهيم گفت-، صاحبان فضل و دانش گردش را گرفتند و از محضر پرفيض او توشه‌ها اندوختند.