از ايشان فرزندان فرزانه‌اى به نامهاى شيخ محمّد حسن (١٢٤٥- ١٢٧٧ ه. ق)، شيخ محمّد حسين محلاتى (١٢٤٧- ١٣٠٩ ه. ق)، شيخ ابو تراب (١٢٥٩- ١٢٨٧ ه. ق)، ميرزا ابراهيم محلاتى (١٢٦٦- ١٣٣٦ ه. ق)، آقا شيخ محسن محلاتى (١٢٧٢- ١٣٣٧ ه. ق) و ملا احمد (١٢٦٥- ١٣٢٥ ه. ق) باقى ماند.

جدّ

مرحوم آيت اللّه حاج شيخ محمّد حسين محلّاتى دومين فرزند آيت اللّه حاج شيخ محمّد على محلاتى از افاضل شاگردان ميرزاى مجدد شيرازى بود. وى پس از مهاجرت ميرزا به سامرّاء در ١٢٩١ ه. ق، به شيراز بازآمد و رياست شرعى و مرجعيت روحانى شهر را برعهده گرفت. اين فقيه سترگ در سال ١٣٠٩ ه. ق نداى حق را لبيك گفت و در وادى السلام نجف، در كنار تربت پدر بزرگوارش در خاك آرميد.

پدر

آيت اللّه حاج شيخ محمّد جعفر محلّاتى، والد معظّم آيت اللّه فقيد، از شاگردان بنام آيات عظام آخوند خراسانى، سيد محمّد كاظم يزدى و حاج ميرزا حسين خليلى تهرانى بود و در مشروطيت فارس و قيام دليران تنگستان نقش بسزايى ايفا كرد.[٢]

وى در ٧ ربيع الاول ١٣٥٨ ه. ق، در سن ٧٦ سالگى ديده از جهان فروبست و در حرم مطهر امامزاده على بن حمزه در شيراز به خاك سپرده شد.

[١]. ناطق الاسلام شيرازى، آيت اللّه محلاتى و خاندان سيصد ساله روحانيت و فقاهت، صص ٢٢- ٢٣.

[٢]. براى آشنايى با زندگانى آن مرد بزرگ، ر. ك: الهامى، مردى بزرگ از خطه فارس، صص ٦١- ١٠٢.