فعاليتهاى سياسى بركنار نبود. در خرداد ١٣٤٢ در حمايت از حضرت امام خمينى و آيت اللّه حاج شيخ بهاء الدين محلاتى و علمايى كه دستگير شده بودند، اعلاميه‌اى با امضاى وى و ديگر عالمان اصفهان منتشر شد. سپس در ٢٠ تير ١٣٤٢ براى اعتراض به دستگيرى حضرت امام (ره) و پيوستن به جمع علماى معترض كشور، به تهران عزيمت كرد و تا آزادى امام (ره) در آنجا ماند. وى در ٢٥ تير ١٣٤٧ در اعتراض به دستگيرى و محكوميت آقايان منتظرى و ربانى شيرازى (ره)، به همراه عده‌اى از علماى اصفهان تلگرامهايى به مراجع تقليد و علماى شهرها فرستادند. ايشان در سال ١٣٥٣ ه. ش به گروهى از طلاب كه به خدمت در اداره اوقاف رژيم پهلوى درآمده و مروج مذهبى نام گرفته بودند، به وسيله نزديكان خود پيغام فرستاد برخى از آنان را به منزل خود دعوت كرد تا از خدمت در اوقاف استعفا كنند و به آنان قول داد چنانچه از حقوق دولت چشم‌پوشى كنند، حقوق بيشترى به آنان خواهد داد.[١]

ويژگيهاى اخلاقى‌

شهيد سعيد زندگى بسيار ساده و خانه محقرى داشت. با آنكه ماهانه ميليونها تومان از وجوهات شرعيه به دست ايشان مى‌رسيد، اما خود مانند طلبه‌اى زاهد زندگى مى‌كرد. او در امر به معروف و نهى از منكر و دفع بدعتها كوشا و غيرتمند بود و سرانجام جان خويش را بر سر همين نهاد. وى به علت حمايت جدى در محافل عمومى و خصوصى از مبانى و تفكرات اسلام اصيل و رد هرگونه تجددگرايى و روشنفكرنمايى و مخالفت با كتاب شهيد جاويد مورد بغض و كينه گروه منحرف و توطئه‌گر مهدى هاشمى قرار گرفت.

بنابر نوشته دانشمند فقيد سيد مصلح الدين مهدوى:

«... مرحوم شهيد شمس‌آبادى در بزرگداشت اعياد مذهبى و انعقاد

[١]. محمّدى رى‌شهرى، خاطرات سياسى، صص ١٦٠- ١٦٢.