صفحه ١٢٠ درباره اشتباه خود در مورد يكى پنداشتن «مولوى حيدر على فيض آبادى سنى» و «مولوى مير حيدر على لكهنوى شيعى (د. ١٣٠٣ ه. ق)» و تقدير از مرحوم علامه سيد على نقى نقوى لكهنوى، مشاهده مى‌شود. از ديگر كارهاى مرحوم شيخ، ابتكار تشكيل «هزاره شيخ طوسى»- در جهت ارجداشت مقام علمى شيخ الطائفه- بود. با پيشنهاد ايشان بود كه طرح تشكيل آن به انجام رسيد اما مرحوم حاج شيخ چندى قبل از برگزارى كنگره، پيامى فرستاد و در آن از عدم شركت خويش- به علت بيمارى- عذر خواست كه پس از چندى نيز زندگانى را بدرود گفت. بيست روز بعد، هنگام تشكيل كنگره در فروردين ١٣٤٩/ محرم ١٣٩٠ در ابتداى آن، پيام علّامه تهرانى قرائت گرديد و به پاس احترام مرحوم حاج شيخ فاتحه خوانده شد و ياد بانى اصلى كنگره گرامى داشته شد.

وفات‌

سرانجام، آيت اللّه حاج شيخ آقابزرگ تهرانى، پس از پشت سر نهادن ٩٧ سال عمر با بركت، فروغ حياتش در روز جمعه ١٣ ذى الحجه ١٣٨٩ برابر با ١٢ اسفند ١٣٤٨، خاموش شد، و پيكر پاكش توسط شهيد آيت اللّه مدنى تغسيل و تكفين گرديد.

همان روز جمعه، پيكر پاكش را به كربلا بردند و پس از تشييع شبانه به نجف بازگردانيدند.

روز شنبه در حالى كه تمامى مدارس دينى و دولتى تعطيل شده بود، پس از تشييع مفصل و باشكوه و نماز بر او به امامت آيت اللّه خويى در كتابخانه خويش به خاك سپرده شد.

سيد موسى كاظمى هندى درباره وى چنين سرود:

انّ المصاب فادح‌		فليصمت المؤبن‌
ان تدفنوا فالعلم‌		و التقوى جميعا تدفنوا
كان اسمه تاريخه‌		آقابزرگ محسن‌

(١٣٨٩ ه. ق)