از مرحوم آيت اللّه سيد عبد اللّه بلادى، فرزندانى چند برجاى ماند كه اكثر آنها در سلك روحانيت و ادامه‌دهنده راه پدر بزرگوار خويش و وارث محراب و منبر وى بودند. برخى از آنان عبارتند از حضرات حجج اسلام: ابو المعالى سيد محمّد مهدى (د.

١٣٨٥ ه. ق)، واعظ معروف بوشهر، ابو المكارم سيد اسماعيل (م ١٤١٤ ه. ق).[٢]

وفات‌

سرانجام، آن فقيه بزرگ و مجتهد سترك، در روز دوشنبه ٢٣ محرم الحرام ١٣٧٢ ه. ق (١٣٣١ ش)، به دليل بيمارى آنفولانزا و سكته قلبى در ٨١ سالگى در بوشهر، بدرود حيات گفت. مردم با شنيدن خبر وفات ايشان، همه دست از كار و زندگى برداشتند و با قلبى مالامال از حزن و ماتم به سوگوارى پرداختند. شهر به مدت سه روز تعطيل شد، و صداى گريه و شيون از گوشه و كنار شهر برخاست.

هزاران نفر از مردم، پيكر پاك او را تا قبرستان «شكرى» بوشهر تشييع كردند و پس از نماز آيت اللّه سيد محمّد تقى حجت بر آن، به مدت سه سال آنرا به امانت سپردند. آنگاه در سال ١٣٣٤ ه. ش به نجف اشرف، انتقالش دادند و در قبرستان وادى السلام، در پايين پاى پدرش، آيت اللّه سيد ابو القاسم بلادى، دفن كردند قدس سره الشريف‌[٣]

[١]. ياحسينى، نگاهى به مبارزات آيت اللّه بلادى، ص ١٦.

[٢]. همان، ص ٥٠.

[٣]. همان.