فرزند او- دايى آيت اللّه شيخ على زاهد قمى- مرحوم آيت اللّه حاج شيخ محمّد جواد مشكورى (١٢٤٧- ١٣٣٥ ه. ق) هم يكى از فقيهان بزرگ نجف و از ائمه جماعات حرم امير المؤمنين، و از شاگردان آيت عظام: شيخ مرتضى انصارى، ميرزا محمّد حسن شيرازى، و ميرزا حبيب اللّه رشتى بوده است. او عالمى فاضل، فقيهى محقق و اصولى مدقق بود و جمعى از مردمان و عشاير شرقى عراق (بصره و عماره) از او تقليد مى‌كردند و سرانجام در ماه ربيع الثانى ١٣٣٥ ه. ق بدرود حيات گفت و در مقبره پدر بزرگوارش در صحن حرم امير المؤمنين به خاك سپرده شد.[١]

آيت اللّه حاج شيخ على زاهد قمى، در دامان پاك چنين پدر و مادر باليده شد و رشد نمود و پس از رسيدن به سن تمييز، به تحصيل علوم دينى نزد پدر بزرگوارش روى آورد. او نخست ادبيات عرب را آموخت و پس از آن به فراگيرى سطوح عاليه پرداخت و پس از فراغت از آن در اوايل جوانى- ١٨ سالگى و پس از آن (بعد از ١٣٠٠ ه. ق)- به سوى نجف اشرف رهسپار شد.[٢] برخى از مصادر، سال هجرتش به نجف را ١٣٠٤ ه. ق ٢١ سالگى- نگاشته‌اند.[٣]

به سوى نجف‌

حاج شيخ على قمى به مجرد ورود به نجف با كمال جديت و كوشش در درس‌هاى فقه، اصول، اخلاق و عرفان، رجال و حديث استوانه‌هاى علمى حوزه شركت نمود و تمام تقريرات درس آنان را، مرتب و منظم نگاشت.

[١]. حرز الدين، معارف الرجال، ج ٢، ص ٢٢٢- ٢٢٣؛ سيد محسن امين، اعيان الشيعه، ج ٤، ص ٢٩٥؛ آقابزرگ تهرانى، نقباء البشر، ص ٣٤١؛ جعفر آل محبوبه، ماضى النجف و حاضرها، ج ٢، ص ١٧٦.

[٢]. آقابزرگ تهرانى، نقباء البشر، ص ١٣٢٣.

[٣]. امينى، محمّد هادى، معجم رجال الفكر فى النجف، ج ٣، ص ١٠١٣.