فضلا و دانشمندان را زيبد كه از زحمات اين اديب دانا و اين خطيب توانا قدردانى كنند. مسلمانان را سزد كه هركدام در منزل خود جلدى از اين كتاب تهيه نموده به مطالعه و خواندن آن بپردازند. حرره فى الثامن و العشرين من ذى القعدة من شهور ١٣٦٨ ه. ق. الاحقر محمّد الفيض القمى».[١]

همچنين، معظم له خط تحريرى شكسته و نستعليق بسيار زيبايى داشت كه آن را هم از پدر بزرگوارش به ارث برده بود.

تأليفات‌

از آن فقيه بزرگ، به دليل اشتغالات علمى و گستردگى مرجعيت، تأليفات فراوان برجاى نمانده است. اما برخى از آثارش كه هم اينك موجود است، عبارتند از:

١. الفيض فى بيان مقتضى الدليل فى تنجس الماء القليل، و فى تحقيق الحق فى تنجيس المتنجس، در عدم انفعال ماء قليل و عدم تنجيس متنجس (چاپ شده در سال ١٣٦٩ ه. ق).

٢. ذخيرة العباد، رساله فتوايى معظم له (چاپ شده).

٣. مناسك حج (چاپ شده).

٤. حاشيه بر عروة الوثقى (چاپ شده).

٥. حاشيه بر وسيلة النجاة.

٦. حاشيه بر كفاية الاصول.

٧. حاشيه بر مكاسب.

٨. شرح منظومه فقهى سيد بحر العلوم، الدرة النجفية.

٩. حاشيه بر رساله «تقويم الصلاة».

اين كتاب، از تأليفات سيد محمّد طاهر بن رضى الدين محمّد حسينى- از

[١]. انصارى قمى، نهج البلاغه منظوم، ج ٢، ص ٦.