اختران فقاهت بررسى زندگى علمى و سياسى گروهى از علماى سده اخير - انصارى قمى، ناصر الدين - الصفحة ١٤٦
استادان
آيت اللّه فيض ثمره حوزههاى علمى قم، تهران، نجف و سامرا به شمار مىرفت كه از محضر بسيارى از استوانههاى علمى شيعه بهرهمند شده و از سرچشمه زلال دانش آنان سيراب گرديده بود. برخى از آنان عبارتند از آيات عظام:
١. آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى (١٢٥٥- ١٣٢٩ ه. ق)، صاحب كفاية الاصول و شرح تبصره.
٢. سيد محمّد كاظم طباطبايى يزدى (١٢٤٧- ١٣٣٧ ه. ق)، صاحب عروة الوثقى و حاشيه مكاسب.
٣. حاج ميرزا حسين نورى (١٢٥٤- ١٣٢٠ ه. ق)، صاحب مستدرك الوسايل و لؤلؤ و مرجان.
٤. ميرزا محمّد تقى شيرازى (١٢٥٦- ١٣٣٨ ه. ق)، صاحب حاشيه مكاسب و القصائد الفاخرة.
٥. ملا فتح اللّه شريعت اصفهانى (١٢٦٦- ١٣٣٩ ه. ق)، نويسنده افاضة القدير و قاعده لا ضرر.
٦. ميرزا محمّد حسن آشتيانى (ح ١٢٤٨- ١٣١٩ ه. ق)، صاحب بحر الفوائد و كتاب القضاء.
همچنين، معظم له از آيات عظام: شريعت اصفهانى، محدث نورى، سيد حسن صدر و شيخ محمّد حسن آل كبه بغدادى اجازه روايت داشت و خود به گروهى مانند آيت اللّه مرعشى نجفى اجازه روايت حديث بخشوده بود.[١]
بازگشت به قم
در سال ١٣٣٣ ه. ق آيت اللّه فيض به درخواست والده مكرمهاش- كه حدود
[١]. مرعشى نجفى، الاجازة الكبيرة، ص ١٣٤.