«تو اهل تحصيلى، اينجا درس قائم به شخص واحد (ميرزاى شيرازى) است و حال او هم به اين نحو است كه مى‌بينى. يعنى، غالبا تعطيل است، به جهت كثرت مشاغل و رياست و ضعف حال. خوب است به نجف بروى».[٣]

معظم له در نجف اشرف، به حكم استخاره و مشورت، به مدت هفت سال در درس فقه و اصول آيت اللّه ميرزا حبيب اللّه رشتى (د. ١٣١٢ ه. ق) حاضر شد، و تقريرات آن را به طور دقيق و مرتب به نام تنقيح الاصول نگاشت. علاوه بر آن، وى به درس علامه شيخ راضى نجفى هم شركت كرد و بهره‌هاى فراوان برد. وى در آن زمان با آخوند خراسانى، صاحب كفاية الاصول، مطارحات و مباحثات فراوانى داشت؛ چنانكه در اين‌باره نوشته است:

«اكثر مسائل فوائد ايشان، فوائد الاصول، كه ملحق به حاشيه ايشان‌

[١]. روضاتى، زندگانى آيت اللّه چهارسوقى، ص ١٩٣.

[٢]. مرعشى، المسلسلات فى الاجازات، ج ٢، ص ٣٥.

[٣]. همان.