ميرزاى نائينى، آقا ضياء عراقى و شيخ كاظم شيرازى بود و در مدرسه قوام نجف تدريس مى‌كرد. سپس، وى به تهران آمد و پس از زمانى چند در ١٣٧٤ ه. ق درگذشت و در نجف اشرف مدفون شد.[١]

درگذشت‌

آيت اللّه حاج شيخ محمّد كاظم شيرازى پس از عمرى آكنده از خدمات علمى و دينى و تربيت علماى بزرگ شيعه، در شب شنبه ٢٢ جمادى الاول ١٣٦٧ ه. ق در ٧٧ سالگى چشم از جهان فروبست؛ صبح روز بعد، بدنش در خارج شهر نجف غسل داده شد. پيكر پاكش با تشييع عظيم و باشكوهى به صحن شريف منتقل گرديد و پس از نماز آيت اللّه سيد جعفر بحر العلوم، در مقبره كازرونى- كنار مقبره شيخ الشريعه اصفهانى و حاج آقا حسين قمى- به خاك سپرده شد.[٢]

با اعلام خبر فوتش، در حوزه‌هاى علميه ايران و عراق، مراسم تجليل از مقام علمى‌اش برپا شد و ادبا و شعرا در سوگش قصايدى سرودند، كه از آن جمله:

قصيده اديب نامى قم مرحوم حجت الاسلام حاج شيخ محمّد على انصارى است.[٣] مراد از مصراع: «هنوز مرگ دو عالم نرفته از خاطر»، كه در شعر آمده است، درگذشت آيات عظام سيد ابو الحسن اصفهانى (د. ١٣٦٥ ه. ق) و حاج آقا حسين طباطبائى قمى (د. ١٣٦٦ ه. ق) است. اين قصيده در ٣٠ بيت است:

دريغ و درد كه از جور چرخ سفله‌نواز		دوباره شد دل خلقى به رنج و غم دمساز
دوباره دانش و حكمت شدند هر دو يتيم‌		دوباره علم و عمل شد به بى‌كسى انباز
نهنگ بحر بلا باز باز كرد دهان‌		پلنگ دشت اجل بازگشت صيدانداز

[١]. شاهرودى، اسرة المجدد الشيرازى، ٨٤، ٨٩.

[٢]. تهرانى، نقباء البشر( مخطوط)، بدون صفحه.

[٣]. انصارى، ديوان اشعار، ٢٦٤- ٢٦٥.