اختران فقاهت بررسى زندگى علمى و سياسى گروهى از علماى سده اخير - انصارى قمى، ناصر الدين - الصفحة ١٢٦
معظم له از كسانى بود كه شايسته مقام رياست على الاطلاقى و زعامت كل شيعه بود ولى اجل مهلتش نداد.[١]
آيت اللّه سيد مرتضى نجومى، از علماى كرمانشاه مىگويد:
«معظم له به هنگام رفتن به نجف، در كرمانشاه بر مرحوم آيت اللّه شيخ هادى جليلى رحمه اللّه وارد شد و ايشان به ما طلاب مدرسه حاج شهباز خان فرمود كه همگى به استقبال ايشان برويم. ما با چند ماشين، به استقبال آقاى حاج شيخ رفتيم، ايشان هم چند روز در كرمانشاه ماند و همه علما و روحانيان در منزل آيت اللّه جليلى، از ايشان ديدن مىكردند و پس از آن به نجف بازگشت».
بازماندگان
يادگار ارزنده وى در اين زمان، استاد بزرگوار آيت اللّه سيد رضى شيرازى، از علماى محترم تهران و نوه پسرى آيت اللّه ميرزا على آقا شيرازى فرزند ميرزاى مجدد شيرازى و نوه دخترى حاج شيخ محمّد كاظم شيرازى است. او متولد ٢٥ رمضان ١٣٤٥ ه. ق و از شاگردان آيات عظام: پدرش و جدش (در نجف)، شيخ محمّد تقى آملى، شيخ ابو الحسن شعرانى، سيد ابو الحسن رفيعى قزوينى و ميرزا احمد آشتيانى (در تهران) است. وى مدرس معروف علوم فلسفى و كلامى (شرح اشارات، اسفار، شرح منظومه)، استاد فقه و اصول، امام جماعت مسجد شفاى تهران و مؤلف كتب گوناگون اصولى، كلامى و فلسفى است.[٢]
پدر بزرگوارش، داماد حاج شيخ كاظم شيرازى، آيت اللّه سيد محمّد حسن شيرازى فرزند آيت اللّه ميرزا على آقا شيرازى، فرزند آيت اللّه العظمى ميرزا محمّد
[١]. شريف رازى، آثار الحجه، ج ٢، ٢٤.
[٢]. شاهرودى، اسرة المجدد الشيرازى، ٩٠، ٩٦؛ مجله حوزه، شماره ٥٠، ١٧، ٦٢؛ شريف رازى، گنجينه دانشمندان، ج ٤، ٤٩٩.