شرح اصول فقه - محمدى، على - الصفحة ٢٨٥ - مقدمه

مذهب اماميه:منابع فقه نزد اماميه دو دسته است:

١.منابع اصلى و استقلالى،

٢.منابع فرعى و تبعى.

منابع اصلى،چهار منبع است:

١.كتاب خدا(قرآن)،

٢.سنت معصومين عليهم السّلام كه سه شعبه دارد الف.قول ب.فعل ج.تقرير معصوم،

٣.اجماع علماى اسلام،

٤.حكم عقل قطعى.

منابع تبعى:

١.حجيت ظواهر كه از متممات بحث از حجيت كتاب و سنت است؛

٢.حجيه قول اللغوى؛

٣.حجيت سيرۀ عقلاييه؛

٤.حجيت سيرۀ متشرعه كه تمام اين‌ها مكمل مبحث حجيت كتاب و سنت هستند.

مذهب حنفيه:نويسنده كتاب الامام الصادق و المذاهب الاربعة(در ج ١،ص ٥٢٠ مى‌گويد:اصول الفقه در نزد حنيفه شش اصل است:١.كتاب،٢.سنت،٣.اجماع، ٤.قياس!،٥.استحسان،٦.عرف.

مذهب شافعيه:نويسنده فوق،اسد حيدر،در همان صفحه مى‌گويد:منابع فقه نزد شافعيه چهار منبع است:١.كتاب،٢.سنت،٣.اجماع،٤.قياس(امام غزالى هم در المستصفى به اين سخن تصريح نموده است).

مذهب مالكيه:دانشمند محترم اسد حيدر،در همان صفحه مى‌گويد:و اما الاصول عند المالكية فاقل عددا حصوله تسعة:١.الكتاب،٢.السنة،٣.الاجماع،٤.القياس!، ٥.الاستحسان،٦.العرف،٧.اجماع اهل المدينة،٨.المصالح المرسلة،٩.سد الذرائع و قيل اكثر من ذلك.

مذهب حنبلى:مؤلف محترم كتاب الامام الصادق و المذاهب الاربعة در جلد دوم، صفحۀ ٥١٣ ذيل عنوان«اصول الفقه الحنبلى»مى‌گويد:و قد ذكر ابن القيم الجوزية،ان