نه تنها سيد و پيروان او به خبر واحد عمل نموده‌اند،بلكه اعتراف كرده‌اند به اينكه طايفه اماميه به خبر واحد عمل مى‌كنند.همان‌طور كه شيخ در رسائل(ص ٩٦آورده است:«ان قيل أ ليس شيوخ هذه الطائفة قولوا فى كتبهم فى لا احكام الشرعيّة على الاخبار التى رووها عن ثقاتهم و جعلوها العمدة و الحجة فى الاحكام حتى رووا عن ائمتهم فيما يجيء مختلفا من الاخبار عند عدم الترجيح ان يؤخذ منه ما هو ابعد من العامة و هذا يناقض ما قدمتموه».ملاحظه مى‌فرماييد كه از اول تا آخر اين عبارت اعتراف به عمل طايفه بر خبر واحد است.منتهى جناب سيد در مقام جواب از سؤال فوق كه خود او طرح كرده عمل طايفه را توجيه كرده و فرموده است:با توجه به اينكه عند الشيعة عدم عمل به خبر واحد همانند عدم حجيت قياس از مسلمات و ضروريات فقه شيعه است.بنابراين،ما ناچاريم كلام بزرگان را توجيه نموده و حمل كنيم بر اينكه علما به خبرهاى واحدى عمل مى‌كنند كه همراه با قرائن قطعيه باشد بيان مطلب:ما يك امر مقطوع و مسلم در نزد شيعه داريم و آن اينكه طايفه به امور ظنيه عمل نمى‌كنند؛چون قرآن گفته است: وَ لاٰ تَقْفُ مٰا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ و يك امر مجمل دوپهلو داريم و آن اين علما در مواردى به خبر واحد عمل كرده‌اند،ولى وجه عمل آنها براى ما روشن نيست و دو احتمال وجود دارد:

١.يحتمل ان يكون عملهم بما عملوا من اجل كونها اخبار آحاد مجردة عن القرائن.

٢.و يحتمل ان يكون لاجل احتفائها بالقرائن القطعيّة.

حال كه دو احتمال پيدا شد ما هرگز از آن امر مقطوع مسلم به خاطر اين امر مجمل متشابه رفع يد نخواهيم كرد در نتيجه ناچاريم عمل الاصحاب را توجيه كنيم و حمل كنيم به اينكه آنها به خبر واحد مع القرائن القطعيه عمل مى‌كردند.

جناب مصنف،هم‌صدا با سيد مى‌گويد:علماى اماميه برخلاف بسيارى از عامه به امور ظنيه بما هى ظنون عمل نمى‌كنند منتهى به سيد عرضه مى‌داريم:جناب سيد خبر واحد ثقه و ظواهر،حساب ويژه‌اى دارند و آن اينكه دليل قاطع بر حجيت آنها وجود دارد پس اگر علماى اماميه به خبر واحد عمل مى‌كنند به صرف ظن اعتماد نكرده‌اند، بلكه بالأخره به علم عمل نموده‌اند.