فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٠٦ - بيماران مبتلى به مرض مرگ محجور نمىباشند

و نمى‌تواند در آن مال تصرف و يا از آن حق استفاده كند.

سيزدهم- مُقِرّان:

٨٤- كسى كه مال يا حقى را در اختيار دارد، اگر اقرار كند كه آن مال يا حق مربوط به فرد ديگر است و مأذون در تصرف و استفاده از آن نمى‌باشد، اقرار او نافذ و نسبت به آن مال يا حق محجور مى‌باشد و نمى‌تواند در آن مال تصرف و از آن حق استفاده كند.

چهاردهم- دزدان و قطّاع الطريقان:

٨٥- دزدان و قطّاع الطريق نسبت به مالى كه از اين راه بدست آورده‌اند محجورند.

پانزدهم- كسانى كه با نذر يا ... خود را محجور نموده‌اند:

٨٦- اگر كسى نذر يا عهد كند يا قسم بخورد يا با شرط ضمن عقد لازم متعهد شود كه در مدّت معيّنى يا براى هميشه در مال يا حقّ معيّنى تصرف نكند، نسبت به آن مال يا حق معيّن محجور مى‌شود و از تصرف در آن ممنوع مى‌باشد.

بيماران مبتلى‌ به مرض مرگ محجور نمى‌باشند:

٨٧- بيمارى بر دو قسم است:

اول: بيمارى كه منتهى به مرگ بيمار نشود، كه در اين صورت تصرفات او در اموالش مانند تصرفات فرد سالم به هر نحوى كه بخواهد نافذ است؛ مگر اينكه وصيت كند كه پس از مرگش فلان مقدار از مالش را به فلان مصرف- كه از اصل تركه برداشت نمى‌شود- برسانند، كه اين تصرف فقط تا حدّ ثلث اموالش نافذ است، همچنانكه فرد سالم نيز همين حكم را دارد.

دوم: بيمارى كه منتهى به مرگ بيمار شود، كه اين بيمار همانند فرد سالم وصيتش در بيش از ثلث- براى امورى كه از اصل تركه برداشت نمى‌شود- نافذ نيست؛ لكن‌