فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠٦ - شروط ضمن عقد خريد و فروش

شروط ضمن عقد خريد و فروش‌

١٧٥- جائز است خريدار و فروشنده در ضمن عقد بيع هر امر مشروعى كه سبب مجهول شدن كالا و قيمت آن نشود را شرط نمايند، مثلًا شرط كنند كه خريدار بعد از ده روز بهاى كالا را بدهد يا بهاى كالا را در فلان مكان تسليم كند و يا اگر مال فروخته شده آهوى صحرائى باشد شرط كنند كه خريدار آن را آزاد كند.

١٧٦- هرگاه خريدار و فروشنده در ضمن عقد خريد و فروش امر مشروعى را شرط كنند، بر هر يك از آنها كه آن شرط بر ذمّه‌اش آمده، واجب است به آن عمل نمايد؛ و اگر در عمل به شرط كوتاهى كند، بايد حاكم شرع او را بر وفاء به آن ملزم نمايد؛ و اگر قادر بر وفاء به آن نباشد، در اين صورت صاحب شرط مى‌تواند معامله را فسخ نمايد.

١٧٧- جائز است هر يك از طرفين معامله در ضمن عقد شرط كنند كه چيزى را به طرف ديگر ببخشند و يا ضامن شوند و يا مال معيّنى را گرو بگذارد؛ لكن شرط بايد در حدّى باشد كه از عهده‌اش برآيند.

١٧٨- جائز است خريدار مالى را بيشتر از قيمت خريد آن- ولو به چند برابر- از فروشنده بخرد، به شرط اينكه فروشنده چيزى را تا مدّت معيّنى به او قرض بدهد، مثلًا خريدار يك من ابريشم را كه فروشنده پنج تومان خريده است به ده تومان از او بخرد