فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٣ - * دسته چهارم - كسب و تجارت مكروه *

٢٣- كندن يا بريدن يا كوبيدن خُصْيَتين غلام و حيوان؛ و بعضى از فقهاء اين كار را حرام مى‌دانند؛ و احوط رعايت اين احتياط است.

٢٤- فروختن چيزى به بيش از قيمت خريد، به مؤمنى كه آن را براى احتياج مى‌خرد نه براى تجارت، البته در صورتى كه فروشنده ضرروتى به گرفتن سود نداشته باشد.

٢٥- فروختن صلاح‌ها و ادوات جنگى به دشمنان دين در حال صلح.

٢٦- فروختن انگور و چوب به شراب ساز و بت تراش، اما نه به قصد ساخت شراب و بت؛ ولى اگر فروشنده بداند كه خريدار از آنها شراب يا بت درست مى‌كند، احوط نفروختن به او است، هرچند فعلًا قصد ارتكاب اين عمل را نداشته باشد.

٢٧- جدايى انداختن بين كودك بى مادر با پدر و جدّ و برادر و خواهرش، به واسطه واگذار كردن حقّ حضانت به غير يا استيجار يا ....

٢٨- فروختن هر يك از دو جنس مختلفى كه مكيل و موزونند به يكديگر بطور تفاضل و به صورت نسيه- مثلًا يك تن برنج بفروشد به اين قيمت كه سه ماه بعد يك و نيم تن گندم بگيرد- همچنانكه در فقره (١٧٤) بيان مى‌شود.

٢٩- فروختن آب نهرى كه ملك فروشنده است و نيز فروختن آبى كه در اختيار مى‌باشد، البته در صورتى كه احتياج به فروش آن نداشته باشد.

٣٠- خريد شيره انگور از مسلمان، زيرا محتمل است هنگام خريد شراب شده باشد.

٣١- خريد آرد و نان براى ذخيره كردن، البته كراهت خريد نان بيشتر است.