فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢١ - عقد سرقفلى

عقد سرقفلى‌

١- بيع سرقفلى بدون مُبْرِز- كلام يا عمل حاكى از تحقق عقد- محقق نمى‌شود.

٢- متعاملان- طرفين معامله- با فراهم بودن همه شرائط بيع- كه ضمن تيترهاى بعد بيان مى‌شوند- بهتر است مُبرز عقد سرقفلى را لفظ عربى صحيح و صريح قرار دهند، و به توسط ايجاب و قبول عقد آن را انجام دهند، به اين صورت كه فروشنده سرقفلى براى ايجاب به خريدار بگويد: «بِعتُكَ يا مَلَّكْتُكَ- مثلًا- سَرْقُفْلِيَّةَ هذِهِ الدَّكَّةِ بِأَلْفِ تُومانٍ»،[١] و خريدار بلافاصله در جواب بگويد: «قَبِلْتُ يا اشْتَرَيْتُ»[٢] و نظير اينها.

٣- عقد بيع سرقفلى بايد بطور منجّز انجام گيرد.

٤- خريد و فروش سرقفلى به توسط صيغه از طرف خريدار و فروشنده- لازم مى‌شود و بنابر اقوى در مُعاطاة هم بعد از تحويل جنس و قيمت آن معامله لازم مى‌شود، و در هر دو صورت هيچ يك از خريدار و فروشنده حق فسخ ندارد؛ مگر اينكه داراى خيار فسخ باشد؛ بلى، إقاله- يعنى درخواست فسخ- بيع سرقفلى جائز است، پس اگر

[١] - فروختم به تو يا به تملك تو درآوردم سرقفلى اين دكّه را به هزار تومان.

[٢] - قبول كردم يا خريدم.