فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٦ - ١ - تكسب به وسيله عين نجس

منفعت حلال هستند- مانند پشم، مو، پَر، شاخ و كرك، بلكه شيرى كه در پستان آن مردار مى‌باشد- جائز و صحيح است.

١٥- اگر مُسكِرات روان و بول انسان داراى منافع حلال معتدٌّبها شوند، داد و ستد آنها به قصد انتفاع از آن منافع حلال مانعى ندارد.

١٦- مردار حيوانات حرام گوشتى كه نجس العين نيستند ولى قابل تذكيه مى‌باشند- مانند روباه، پلنگ، شغال و ...- نجس مى‌باشد، چه خود بخود مرده باشند و چه به غير دستور شرع آنها را كشته باشند؛ ولى اگر مردار اين حيوانات منفعت حلال معتدٌّبها داشته باشد، خريد و فروش آن به قصد استفاده از آن منفعت حلال مانعى ندارد؛ و اما اگر اين حيوانات را تذكيه- يعنى ذبح شرعى- كرده باشند، گوشت و پوست آنها پاك است و خريد و فروش پوست آنها و نيز خريد و فروش گوشت آنها- البته براى مصرفى غير از خوردن- جائز مى‌باشد؛ لكن استعمال پوست پيش از دبّاغى كراهت دارد؛ و در هر صورت نماز خواندن در لباسى كه از پوست و كرك و موى اين حيوانات تهيه شده است، و نيز نماز خواندن با بدن و لباس آلوده به اجزاء و چربيهاى اين حيوانات جائز نمى‌باشد.

١٧- چرمى كه از ممالك غير اسلامى آورده مى‌شود يا از دست كافر گرفته مى شود، چنانچه منفعت حلال معتدٌّبها داشته باشد، خريد و فروش آن به قصد استفاده از آن منفعت حلال صحيح است، ولى محكوم به نجاست مى‌باشد و نماز در آن جائز نيست؛ مگر اينكه انسان بداند آن چرم از حيوان حلال گوشتى كه ذبح شرعى شده تهيه شده است و يا بداند كه صادر كننده اوّلى آن- يعنى اولين كسى كه آن پوست به دست او بوده- مسلمان بوده است.

١٨- خريد و فروش گوشت و پيه‌اى كه در دست مسلمان است اشكال ندارد؛ ولى اگر انسان بداند آن مسلمان گوشت و پيه را از دست كافر گرفته و تحقيق نكرده كه از حيوانى است كه به دستور شرع ذبح شده است يا نه، چنانچه منفعت حلال معتدٌّبها نداشته باشد، معامله‌اش حرام و باطل است.