فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢ - * دسته چهارم - كسب و تجارت مكروه *

داخل شود و به فروشنده بگويد اين متاع را من مى‌خرم يا به مشترى بگويد اين متاعى كه مى‌خواهى بخرى من هم دارم شما آن را از من بخر؛ و جمعى از فقهاء اين عمل را حرام دانسته‌اند؛ ولى در هر صورت اگر معامله آنها را بر هم زند و خود را طرف معامله قرار دهد معامله‌اش صحيح است.

١٣- سمسارى كردن فرد در شهرى كه خودش اهل آنجا نيست و عالم به قيمت آن شهر نمى‌باشد.

١٤- معامله با ظالمين، و كراهت آن در صورتى است كه كالايى كه از آنان خريده مى‌شود يا مالى كه از آنها گرفته مى‌شود معلوم نباشد عيناً آن را به ظلم از ديگرى گرفته‌اند؛ و الّا بايد مالى را كه از ظالمين گرفته‌اند به صاحبش برسانند؛ و چنانچه با تفحص به صاحبش دسترسى پيدا نكردند، بايد آن مال را براى او صدقه بدهند.

١٥- اجرت گرفتن در عوض جهاندن حيوان نر بر ماده تا آبستن شود، البته در صورتى كه شرط مزد كنند، و نيز مكروه است كسى اين كار را شغل خود قرار دهد؛ ولى اگر كسى حيوان نر مربوط به فرد ديگر را بدون اذن صاحبش بر حيوان ماده خود بجهاند، لازم است اجرة المثل آن را به صاحبش بدهد.

١٦- خريد و فروش مالى كه فرد نابالغ كسب نموده ومعلوم نيست آن را از راه حلال كسب كرده است يا از راه حرام؛ ولى اگر بدانند آن نابالغ كسب حرام را دشمن دارد و هميشه به دنبال كسب حلال مى‌باشد، خريد و فروش مالى كه كسب نموده است كراهت ندارد، بلكه در اين صورت ولىِّ او مى‌تواند او را وادار به كسب نمايد.

١٧- تجارت كردن با مال كسى كه از حرام پرهيز نمى‌كند.

١٨- حجامت كردن، البته در صورتى كه آن را شغل قرار داده و بابتش مزد بگيرند.

١٩- سر بريدن حيوانات، البته در صورتى كه آن را شغل خود قرار دهند.

٢٠- جولايى- بافندگى- بلكه مطلق نسّاجى؛ اما بافتن بوريا و حصير مكروه نيست.

٢١- مامايى، البته به شرط اجرت گرفتن.

٢٢- زرگرى.