فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٠٧ - اجاره مربوط به امور واجب، مستحب، حرام و مكروه

١١٨- اجير شدن و اخذ اجرت براى قضاوت و صدور فتوى‌ حرام است- زيرا اين دو امر از شؤون تبليغ رسالت مى‌باشند، و هزينه مايحتاج متصدّيان اين امور را مى‌توانند از بيت المال پرداخت نمايند.

١١٩- اجير شدن و اخذ اجرت براى جارو كردن مسجد و مشاهد مقدّسه و انجام كارهايى نظير فرش كردن و چراغ روشن نمودن در آنها جائز است.

١٢٠- اجير شدن براى حفظ كالا يا خانه يا بستان تا مدّت معيّن با اجرت معيّن جائز است، و حتى موجر مى‌تواند بر اجير شرط كند كه در صورت تلف يا سرقت اموالش اجير ضامن باشد، هرچند مقصّر نباشد.

١٢١- اجير نمودن بيش از يك نفر براى بجا آوردن نمازهاى قضاء ميّت جائز است؛ و بنابر اقوى ترتيب در قضاء نمازها شرط نيست؛ مگر در مترتّبَين، يعنى نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشاء از يك وقت، و همچنين جائز است دو نفر را اجير كنند كه براى ميّتى در يك وقت روزه بجا آورند.

١٢٢- جائز نيست يك نفر را در يك سال براى انجام حجّ به نيابت از دو نفر اجير نمايند؛ ولى جائز است دو نفر را اجير كنند كه در يك سال هر دو براى يك نفر حجّ مستحبى بجا آورند.

١٢٣- اجير نمودن يك نفر براى انجام زيارت به نيابت از دو نفر و نيز اجير نمودن دو نفر براى انجام زيارت در يك زمان به نيابت از يك نفر جائز است.

١٢٤- جائز است كسى تبرّعاً براى يك نفر يا چند نفر حجّ مستحبى و زيارت بجا آورد، بلكه جائز است كسى بدون قصد نيابت عمل مستحبّى را انجام دهد و ثواب آن را براى يك نفر يا چند نفر هديه كند.

١٢٥- در استيجار حجّ مستحبى و زيارات، شرط نيست كه استيجار فقط بطور نيابت باشد، بلكه جائز است فردى را اجير كنند كه آن را به قصد اهداء ثواب به موجر يا به ميّتى بجا آورد.

١٢٦- جائز است فردى را بدون عنوان نيابت و قصد اهداء ثواب اجير كنند و مقصود