فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٧٥ - ٧ - انجام امور پزشكى

الف: واجبات نظاميّه، يعنى آنچه نظام بشرى نيازمند به آن است، اعم از انواع صناعات و اشتغالات نظير خياطى، نانوايى و ....

ب: واجبات مقدّمى، يعنى واجباتى كه مقدّمه واجب ديگر مى‌باشند.

ج: واجبات كفائيّه تعبّديه، مانند غسل دادن ميت و اقامه نماز بر ميت.

د: واجبات كفائيّه توصليّه، مانند كفن و دفن ميت، اداء شهادات و ....

ه: تعليم مسائلى كه دانستن آنها واجب است، مانند اصول دين و فروع دين.

هرچند در واجبات كفائيّه تعبّديه بهتر است اجرت را در مقابل كارهاى غير واجب قرار دهند؛ و چنانچه در غسل و نماز ميت اجرت را در مقابل نفس واجب قرار دهند، غسل و نماز باطل نمى‌شوند، و اجرت گرفتن نيز اشكال ندارد، هرچند انجام اين اعمال بر شخص اجير واجب مى‌باشد.

٢١٧- دريافت و پرداخت اجرت براى تعليم قرآن و اجراء عقد نكاح و تعليم چيزى كه واجب نيست مثل شعر، علم نحو، طب، حكمت و تعليم كتابهاى مواعظ و قصص و ... اشكال ندارد.

٢١٨- كسى كه اطفال را تعليم مى‌دهد، مكروه است كه بعضى از اطفال را بر بعضى ديگر تفضيل و برترى بدهد.

٢١٩- براى حاكم شرع و كسى كه اهليّت فتوى دادن دارد حرام است كه در مقابل قضاوت- جارى كردن احكام شرع در ميان مردم- و فتوى دادن اجرت دريافت كند.

٢٢٠- ياد گرفتن و ياد دادن علوم و صنايعى كه مورد نياز مردم و موجب عظمت و قدرت مسلمانان در برابر كفّار مى‌باشند واجب كفائى‌است، و تكسّب به اين امور و دريافت اجرت براى تعليم آنها اشكال ندارد.

٧- انجام امور پزشكى:

امور پزشكى دو دسته مى‌باشند: ١- امورى كه انجام آنها حرام است و اجرت بر آنها از مكاسب محرّمه محسوب مى‌شود، ٢- امورى كه انجام آنها حرام نيست و اجرت بر آنها از مكاسب محرّمه محسوب نمى‌شوند، و به تناسب در اينجا ذكر مى‌گردند: