فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٧٧ - اصطلاحات اجاره

مقدّمه‌

تعريف اجاره:

تمليك منفعت يا عمل، در ازاء عوض معيّن در مدّت معيّن را اجاره گويند، با اين توضيح كه اگر اجاره به اعيان مملوكه- از قبيل خانه، مغازه، مزرعه، حيوان، وسيله نقليّه، وسيله صوتى و تصويرى، كتاب، نوار و ...- تعلّق بگيرد، فائده‌اش تمليك منفعت در مقابل عوض مى‌باشد؛ و اگر به انسان تعلّق بگيرد، غالباً فائده‌اش تمليك عمل به غير، در مقابل اجرت مقرّره مى‌باشد؛ و گاهى هم فائده آن تمليك عمل نيست، بلكه تمليك منفعت است، مانند اينكه زنى براى رِضاع اجير شود نه براى إرضاع، يعنى اجير شود كه شير خود را براى خوردن كودك در اختيار او قرار دهد، نه اينكه اجير شود براى اينكه خودش با دست خود كودك را از پستان خود شير بدهد.

اصطلاحات اجاره:

اجاره دهنده را موجِر و اجاره كننده را مستأجر مى‌نامند، و به چيزى كه اجاره داده شده است متعلق اجاره و به مبلغى كه در برابر متعلق اجاره پرداخت مى‌شود مال الإجاره مى‌گويند.