فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٧٦ - چهارم - قصد

گرفتن مصلحت آنها صحيح نمى‌باشد.

٨- ولىّ و قيّم كودك مى‌توانند باغ او را به مساقات بدهند يا خود او را عامل در مساقات قرار دهند؛ و چنانچه مدّتى از زمان بالغ شدن او را جزء مدّت مساقات قرار بدهند، بعد از آن كه كودك بالغ شود، مى‌تواند بقيه مدّت مساقات را بهم بزند؛ ولى هرگاه طورى بوده كه اگر مقدارى از زمان بالغ شدن كودك را جزء مدّت در مساقات نمى‌كرد بر خلاف مصلحت كودك بود، نمى‌تواند بعد از بلوغ مساقات را بهم بزند. ٩- احكام مربوط به اين شرط در مساقات، همان احكام مذكوره در بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحات ١١٤ و ١١٥ از فقره (٦) تا پايان فقره (١٢) مى‌باشند.

دوم- عقل:

١٠- صاحب باغ و عامل، بايد هر دو عاقل باشند.

١١- احكام مربوط به اين شرط در مساقات، همان احكام مذكوره در بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحه ١١٤، فقره (٥) مى‌باشند.

سوم- اختيار:

١٢- صاحب باغ و عامل، بايد عقد مساقات را با اختيار منعقد سازند.

١٣- احكام مربوط به اين شرط در مساقات، همان احكام مذكوره در بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحات ١١٦ و ١١٧، از فقره (١٥) تا پايان فقره (٢٣) مى‌باشند.

چهارم- قصد:

١٤- صاحب باغ و عامل بايد هنگام انعقاد عقد مساقات قصد مساقات داشته باشند.

١٥- احكام مربوط به اين شرط در مساقات، همان احكام مذكوره در بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحات ١١٥ و ١١٦، فقرات (١٣) و (١٤) مى‌باشند.