مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٨٦ - کار از نظر اسلام
انَّ اللَّهَ یحِبُّ الْمُؤْمِنَ الْمُحْتَرِفَ [١].
خداوند مؤمنی را که دارای یک حرفه است و بدان اشتغال دارد، دوست دارد.
یا اینکه گفتهاند:
الْکادُّ عَلی عِیالِهِ کالْمُجاهِدِ فی سَبیلِ اللَّهِ [٢].
کسی که خود را برای اداره زندگیاش به مشقّت میاندازد، مانند کسی است که در راه خدا جهاد میکند.
یا آن حدیث نبوی معروف که فرمود:
مَلْعونٌ مَنْ الْقی کلَّهُ عَلَی النّاسِ [٣].
هرکسی که بیکار بگردد و سنگینی [معاش] خود را بر دوش مردم بیندازد، ملعون است و لعنت خدا شامل اوست.
این حدیث در وسائل و بعضی کتب دیگر است.
یا حدیث دیگری که در بحار و برخی کتب دیگر هست که وقتی در حضور مبارک رسول اکرم درباره کسی سخن میگفتند که فلانی چنین و چنان است، حضرت میپرسید کارش چیست؟ اگر میگفتند کار ندارد، میفرمود: سَقَطَ مِنْ عَینی یعنی در چشم من دیگر ارزشی ندارد. در این زمینه متون زیادی داریم.
در همین کتاب کوچک داستان راستان، از حکایات و داستانهای کوچکی که از پیغمبر و امیرالمؤمنین و سایر ائمه نقل کردهایم فهمیده میشود که چقدر کار کردن و کار داشتن از نظر پیشوایان اسلام مقدس است، و این درست برعکس آن چیزی است که در میان برخی متصوّفه و زاهدمآبان و احیاناً در فکر خود ما رسوخ داشته
[١]. وسائل، ج ١٢/ ص ١٣ [با اندکی تفاوت.][٢]. کافی، ج ٥/ ص ٨٨[٣]. کافی، ج ٥/ ص ٧٢