مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٢٢ - دستور پیغمبر در عمرة القضاء

تکبر با متکبر به عنوان «خُلق» توصیه نشده است، تکبر به عنوان یک رفتار که شبیه رفتار یک آدم متکبر است توصیه شده است.

دستور پیغمبر در عمرة القضاء

عمرة القضاء عمرهای بود که در سال هفتم هجری پیغمبر اکرم بعد از قراردادی که در حدیبیه بسته بودند به مکه مشرّف شدند. و جریان حدیبیه این بود که کفار مانع شدند که پیغمبر داخل مکه شود و پیغمبر از نزدیک مکه برگشت به شرط اینکه بعد برگردند، و برگشتند. مکه هنوز مسلمان نبود و کافر بود و دشمن. طبق قرارداد، اجازه دادند مسلمین بیایند. اما برای اینکه با مسلمین تلاقی نکنند و چشم غیرمسلمانها به مسلمین نیفتد که تحت تأثیرشان قرار بگیرند، دستور عمومی صادر کردند که همه از خانههای مکه خارج بشوید و بروید بیرون از مکه که اصلًا مسلمین را نبینید، و آنها هم سه روز در مکه میمانند و بعد از سه روز میروند. قرارداد هم اینطور بود.

وقتی مسلمین وارد شدند، قریش، زن و مرد و بچه، همه بیرون رفته بودند ولی از کوههای اطراف، آن طرفتر نرفته بودند و بالای کوهها بودند. پیغمبر اکرم میدانست که اینها از دور مراقب مسلمین هستند. دستور داد که جامه احرام را از روی یک شانهتان پایین بیندازید و در حالی که طواف میکنید، مردانه و باصلابت و شجاعت هروله کنید. و یگانه طوافی که در زمان پیغمبر، مسلمین طواف کردند در حالی که وقتی که طواف میکردند مثل وقتی بود که در میدان جنگ دارند عمل میکنند آن طواف بود، برای اینکه آنها مسلمین را در مظهر قدرت و شوکت ببینند، در صورتی که موقع موقع عبادت است و حالت حالت دعا و تضرّع و تواضع. ولی در آنجا پیغمبر اکرم میخواست که مسلمین، بزرگ منشانه و بلکه متکبرانه رفتار کنند اما نمیخواست که آنها واقعاً متکبر باشند.

مثال دیگر: دستور داده شده است که در میدان جنگ متکبرانه رفتار کنید، یعنی رشید و بیاعتنا راه بروید، درست مثل یک آدم متکبر، که امیرالمؤمنین ظاهراً در جنگ خندق بعد از آنکه عمرو را کشت، وقتی که از میدان به طرف مسلمین میآمد قدمها را آهسته برمیداشت و خودش را خیلی رشید گرفته بود و متکبرانه میآمد.

پیغمبر اکرم فرمود: این نوع راه رفتن راه رفتنی است که خداوند جز در این موقع آن