مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٠١ - ارزش سرمایه عمر

حدیث» در اسلام پدید آمد که مسلمانان با کمال دقت و امانت، احادیث رسول اکرم را برای یکدیگر نقل میکردند و از نسلی به نسل دیگر تحویل میدادند؛ و بعد «علم رجال» پدید آمد، یعنی علم تحقیق در احوال کسانی که راویان این احادیث میباشند که آیا قابل اعتماد میباشند و یا نمیباشند. امروز به یک جمله از حکمتهایی که به عنوان وصیت به ابوذر غفاری فرموده، سخن خود را زینت میدهیم. فرمود:

ای ابوذر! از آن بپرهیز که خیالات و آرزوها سبب شود که کار امروز به فردا بیفکنی، زیرا تو متعلق به امروز و مال امروز هستی نه مال روزهای نیامده. در آنجا که کار مفید و لازم و خداپسندی میخواهی انجام دهی تأخیر و دفع الوقت را روا مدار. ای ابوذر! به عمرت بیشتر بخل بورز تا به مالت.

این سخنان در زمینه غنیمت شمردن عمر و استفاده کردن از فرصت زندگی است. جای تأسف است که در نظر بسیاری از مردم چیزی از وقت و زمان و این رشته طولانی لرزان که نامش عمر است بیقیمتتر و بیارزشتر وجود ندارد. دوره عمر برای هرکسی دوره مدرسه است. همان طوری که در مدرسه روز و ساعت و دقیقه ارزش دارد، آن دقایقی هم که زنگ تفریح نواخته میشود برای تجهیز و تجدید قوا و آمادگی برای کسب کمال در ساعات دیگر است، تمام دوره عمر آدمی باید به همینطور تنظیم شده باشد، آن وقت است که ساعت و دقیقه هدر رفته وجود ندارد.

علامه حلّی یکی از ستارگان درخشان علوم اسلامی است و گذشته از اینکه یک فقیه درجه اول است، در سایر رشتههای علوم اسلامی از معقول و منقول تألیفات دارد. این مرد سالها در خدمت حکیم و ریاضیدان بزرگ خواجه نصیرالدین شاگردی کرده و ملازم شب و روز استاد خویش بوده است. او میفرماید: من در مدت ملازمت خدمت استاد حتی یک عمل کوچک که استحباب شرعی داشته باشد ندیدم که انجام ندهد؛ یعنی چنان وقت خود را تنظیم کرده بود که هر کاری در موقع خود و به جای خود صورت میگرفت؛ اگر احیاناً تفریح و تفنن